Archief voor maart, 2011

In your face

Geplaatst: maart 17, 2011 in Uncategorized

Vandaag geen zoete koekjes bakken

te lang in je web gehangen

woedend heb ik me losgescheurd

en wacht hier beneden

black widow

kan niet wachten om

je met mijn blote voeten

te vertrappelen

I’m a queenbee babe!

 

(naam kunstenaar van dit werk niet kunnen achterhalen)

 

 

” Als de goden het laten regenen, dat is de schoonste tijd voor ons, blinden. Dan horen we waar de bomen staan.”

Bij deze voorstelling was ik vorig weekend aanwezig, opnieuw zat ik op de voorste rij, terwijl mijn kaartje rij 6 liet zien. Bij binnenkomst zag ik dat de eerste rijen waren weggehaald en dat er een catwalk vanaf het toneel rechts de zaal inliep.

De voorstelling was al begonnen Lidy Paalman, een blinde actrice van 66 jaar oud stond aardappels te schillen. In haar ‘eigen keuken’ die speciaal was nagebouwd  voor deze voorstelling. Ze was door Noraly Beier (research) geïnterviewd en dit had geleid tot een rol in Teiresias. Zij kwam zelf met het idee om te koken in de voorstelling en als geheel blinde is het natuurlijk uiterst belangrijk dat je weet waar het gas en de kraan enz. zich bevinden.

Lydi Paalman

De voorstelling wordt voor een gedeelte in volkomen duisternis opgevoerd, dit is zeer confronterend, in eerste instantie kreeg ik het benauwd en werd overmand door angst. Toen dacht ik: “Laat het allemaal maar gebeuren, geef je over”.  En toen was de angst ook onmiddellijk verdwenen en kwam er een prettig gevoel van spanning. Achter me begon een vrouw tegen haar man: “Als dit zo blijft wil ik weg” en ze knipte een sleutellampje aan. Haar werd verzocht dit uit te doen maar dat vertikte ze, en ze bleef maar zeuren en diepe zuchten slaken, na enige tijd verliet ze goddank de zaal.

Met een nachtcamera werd er gefilmd en dit kon je op een scherm volgen, er was ook een gedeelte bezoekers die plaats mocht nemen op het toneel, dichtbij de spelers, daar kon je je van te voren voor opgeven. Op een gegeven moment krijgt Teiresias het licht in zijn ogen terug en kan hij weer zien en vanaf dat moment kunt u de voorstelling ook weer aanschouwen. Ga zelf maar kijken!

Een scene met hoge hakken van Maartje van de Wetering, die ze de hele voorstelling draagt, au au!

Van te voren was gevraagd warme kleding aan te trekken (je kon je jas ook niet afgeven) en dat werd aan bijna het eind van de voorstelling ook duidelijk. We gingen in optocht met trommels en ander theatraal spul lopend richting Grote Markt, waar de finale werd opgevoerd, wij werden geacht mee te zingen. JA-JA-JA-JA-JA-JAAA ….

Daarna in optocht terug en gingen we door de achterdeur om zo via een trap het toneel te betreden, waar we een drankje konden drinken en na konden praten. (Ik heb met een blinde mevrouw gesproken die tegenover me aan tafel zat, en zei vertelde me dat ze ook de audio-wandeling, die gekoppeld aan deze voorstelling in de stad wordt gegeven, had gelopen.) Er zijn trouwens nog andere activiteiten aan deze voorstelling gekoppeld maar dat kun je zelf wel uitvogelen.

De foto’s zijn van Noraly Beyer, die er ook was en in de optocht naast me liep voor een tijdje, ook Maartje van de Wetering botste tegen me op bij het verlaten van de schouwburg, met een trommel om haar mooie nek waarmee ze de optocht zou optrommelen. “Oh sorry” zei ze, en ze stormde weg om voorop te kunnen lopen met de drum.

Komt dat zien, komt dat horen!!!

Lemmingen of wat?

Geplaatst: maart 12, 2011 in Uncategorized

Soms zou je oorspronkelijk willen wezen,maar hoe doe je dat?Niet als je het woord lemmingen gebruikt want je weet wat die doen! Achter elkaar aan mevrouw/meneer!

Als er 1 schaapje over de dam is… En dat zie je ook aan de berichten die er worden gepubliceerd op het VK-blog en naar ik mag hopen never ever here!

Geef mij onbeholpenheid, nooit semi intellectuelen, die kan ik wel schieten!!

Wij mensen hebben alleen elkaar buiten onszelf, niets meer, niets minder, vooral niets minder!

 

 

Mijn Jong. (Gronings voor mijn kind).

19 Jaar geleden alweer

werd hij geboren

Kind van mijn Hart

7 jaar later

Oordeel van Salomon

Asperger

Vandaag, 2 onafgemaakte studies verder

maar nieuwe studie in vizier

Start, begin nieuw schooljaar

gesprekken gevoerd

en wetend wat hij wil

Sportschool godbetert 🙂

om meer adem te krijgen en

uithoudingsvermogen

geen sportschool-man

maar poging tot sporten

hij die nooit gekozen werd

altijd laatste in de rij

Ren-schoenen gekocht

want hij Rent 😉

schoonmaker 5 dagen in de week

bij studiefinanciering

waar hij z’n geld haalt

studeren en werken

als ieder ander

Ik ben zo godzalmeliefhebbentrots !!!

Mijn Lente,

ik Lentekind van geboorte,

adem vrijuit!!

Maar alle eer aan HEM, mijn lieverd en zijn fantastische coach!!!

http://www.youtube.com/watch?v=c-dHxJNsxJc

The Black Keys

Geplaatst: maart 6, 2011 in Uncategorized

Het is al weer enige tijd geleden, 11 november 2010 om precies te zijn, dat ik op lampionnetjes-avond me begaf naar de Oosterpoort alwaar ‘de zwarte sleutels’ zouden spelen. een twee-mans-formatie, drummer en zanger-gitarist.

Ze stonden in het programma van 2010/2011 in de Oosterpoort. Ik heb ze beluisterd op youtube en dat wat ik hoorde en zag (komische video’s) sprak me direct aan, veel geluisterd want het is leuker om naar een concert te gaan waarvan je de muziek kent. Zoon z’n interesse was ook gewekt, dus togen we gezamenlijk onder moeders paraplu naar het optreden. Buiten op de gevel van de Oosterpoort hing een enorm portret van de beide heren, geen foto van kunnen maken.

Binnen startte het concert met een Groningse band, die me in het geheel niet wisten te boeien, de naam ben ik dan ook kwijt, als ik hem zo wie zo ooit heb meegekregen is me dat nu volledig ontschoten.

Maar goed, beide heren kwamen op en gooiden onmiddellijk de beuk erin. Het was een optreden alsof er op z’n minst een 5 mans formatie stond.

Snoeihard en heerlijk opzwepend!!!

Zoon had inmiddels kennis gemaakt met een zeer bevallige dame, ze leek zo weggelopen uit een schilderij van J. W. Waterhouse.  Deze leuke vrouw schoot foto’s van het optreden, die ze ons heeft opgestuurd en hier al maanden liggen te wachten tot ze geplaatst worden, bij deze dus. De fotografe haar naam is Niki Teunissen, ze wordt bij deze nog hartelijk bedankt voor haar bijdrage aan dit blog!

The Black Keys, als u van stampende, opzwepende muziek houdt en als het loeihard mag zijn, kan ik het van harte aanbevelen, TOP-band!

Ze werden bij enkele nummers versterkt door percussie- en basgitaar maar ik vond ze sterker met z’n tweeën.

Toen ik bij de garderobe mijn jas ging halen, met de op dat moment overbodige paraplu, zei de man die de jassen uitdeelde: “Wel een beetje hard nietwaar?”

“Welnee, antwoordde ik, precies goed!”

Foto’s: Niki Teunissen

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.