Archief voor januari, 2013

Iris-van-Dongen

Ze slaapt niet
hoor ik in pauze van 15 minuten
de enige die we hebben
in continurooster
verantwoordelijkheid en zo
houdt haar hier
niet een ander er mee opzadelen
inslapers voor de nacht
die de huisarts voorschreef
bieden weinig soelaas
hoe ik haar dilemma herken
jaren heeft het geduurd
het slepen….
het slepen…….
geen knip voor de neus waard
dacht ik mezelf
ook weinig steun
moet ik bekennen
wanneer denk je er weer te zijn?
vroeg men
en dan spreek ik over dagen
van 1 naar 3 of 4
die te kort waren
of te lang van wanhoop
wat heb ik gestreden
mij zelf verdeeld
in twee personen
en hoe nu de wereld
en
alles daarom heen
de pot op kan
altijd IK eerst


Art: Iris van Dongen

Ik ben net thuis en heb een geweldige avond gehad in de stadsschouwburg met Club Guy & Roni, prachtvoorstelling!!

Dynamisch, eigenwijs, ongepolijst, explosief, het zijn etiketten die prachtig passen op Club Guy & Roni. Onder aanvoering van choreografen Guy Weizman en Roni Haver maakte het eigenzinnige Groningse dansgezelschap naam met voorstellingen als ‘Alpha Boys’, ‘Poetic Disasters’ en ‘Midnight Rising’. Voorstellingen waarin je als toeschouwer heen en weer schiet van ontroering en dramatiek naar humor en weer terug, en die je tot de laatste minuut op het puntje van je stoel houden.

Voor ‘L’ Histoire du Soldat‘ vroeg Club Guy & Roni dichteres en toneelschrijfster Judith Herzberg een nieuwe tekst te maken op Igor Stravinsky’s beroemde, gelijknamige compositie uit 1918. Met het thema ‘de soldaat’ schreef Hertzberg het indringende verhaal van Ikme, die getekend terugkeert uit de waanzin van het slagveld. Hij ontmoet een vrouw en een duivel, die hem confronteren met de wereld waarin hij leefde voor de oorlog en waarin hij zich niet meer thuis lijkt te voelen. De spannende en opzwepende muziek van Stravinsky wordt live uitgevoerd door het eveneens eigenzinnige ensemble Lunapark.

Theaterpromotie


Handle with care
Voor jou
als je de nacht in gaat
en ik niet bij je kan zijn
en ook niet echt iets kan veranderen
want ik ben God niet
maar slechts een sterveling
weet dat ik dichtbij ben
met mijn eenzaamheid
en liefde
mijn zorgzaamheid
en vrijheidszin
die samen strijden
voor een plek
van bestaan
die ik nu doorgeef
zodat ook jij niet
wanhoopt
maar liefhebt
dat wat jou toebehoort
jezelf
om door te geven


Met dank aan Carl

Lang leve wij

Geplaatst: januari 29, 2013 in Uncategorized

ANP-18908773-524x350

Gelukkig voor u
dat het over is
handjes schudden
opdraven
je inlezen
en- al- dat
betrokkenheid tonen
uw ogen spraken boekdelen
alsof dat zo moeilijk is
met al dat leed
en nu
u tijd zat heeft
wil ik u uitnodigen
voor een partijtje
backgammon
of als u liever damt
vind ik het ook goed
neemt u dan een wijntje mee
dan roken we samen
een sigaretje
en praten over geleden verliezen
gedragen pijn
daar vinden we elkaar
en benoemen dat wat
we gemeen hebben
het
luctor et emergo
dat van u
en van mij
en dan hoor ik graag
hoe geweldig
we het deden

Lang leve wij!

R. Kopland

Vertrek van dochters

Ze moesten inderdaad gaan, ik had het gezien
aan hun gezichten die langzaam veranderden
van die van kinderen in die van vrienden,
van die van vroeger in die van nu.

En gevoeld en geroken als ze me kusten,
een huid en haar die niet meer voor mij
waren bedoeld, niet zoals vroeger,
toen we de tijd hadden.

Er was in ons huis een wereld van verlangen,
geluk, pijn en verdriet gegroeid, in hun
kamers waarin ze verzamelden wat ze mee
zouden nemen, hun herinneringen.

Nu ze weg zijn kijk ik uit hun ramen en zie
precies dat zelfde uitzicht, precies die
zelfde wereld van twintig jaar her,
toen ik hier kwam wonen.


Rutger Kopland
… Geluk is gevaarlijk …


Het was mooi maar nu is het over…

Geplaatst: januari 27, 2013 in Uncategorized

De afgelopen dagen
en nu ook
zie ik de buurtkinderen

sneeuwbaltang

met een soort van eendenbek in
hun handen
een nieuw speeltje
ze  dragen ze gesloten
en maken me nieuwsgierig
gaan ze sneeuwpoppen
inwendig onderzoeken
steeds let ik op
wat die bollen aan het uiteinde
zouden doen
maar er gebeurt niets
dat het mysterie oplost
zou het zijn dat ze er sneeuwballen
verder mee kunnen gooien
zoals je ook wel hondenbezitters
ziet doen met zo’n staaf
waarmee je de tennisbal
een zwieper geeft
dat zeilt dan lekker ver weg
kun je het spel als baas langer volhouden
ik kan er soms van staan te genieten
de volle draf van zo’n beestje
en het geluksgevoel dat hij er aan beleeft
nu lopen die kinderen dus rond
met allemaal een gele tang
en waarvoor dient het
ach gut je kunt er kant en klare
sneeuwballen mee maken
zodat ze geen tintel vingertjes oplopen
de verwent verwendere verwendste
soort kinderen van deze tijd
die moeten zorgen voor de maatschappij
als zij groot worden
ik hou mijn hart vast
wat een mietjes

Herman

Geplaatst: januari 25, 2013 in Uncategorized
Tags:, ,

Cuby - King of the world-Herman Brood- Bas Sala-

Vlak nadat ik vrij was
uit het tehuis
schreef ik je een brief
je zat vast in de gevangenis
voor een stukje hasj
als ik me wel herinner
ze waren nog fel toen
korte metten
ik kende je van “De Kroeg”
dat was een toepasselijke naam
“De Kroeg”
met muziek die nergens gespeeld werd
zo indringend en fantastisch
daar kwam ik al
vanuit de vrije uurtjes uit het tehuis
zo spannend
ik had je al had zien lopen
met halflange haren
en lange motorjas
donkergroen
geloof ik
en met wat ik nu weet
boxerschoenen
halfhoog
met van die hele dunne zooltjes
en lange veters
je maakte indruk
mijn jonge meisjeshart
sloeg over
je was
zo cool!
ik ga over je vertellen ‘eendje’
wat ik altijd al van je mocht
maar liever voor mezelf hield
FB en sommige dierbare mensen
hielpen me over de sloot
brengen je weer dichtbij
zeggen dat ik mijn verhaal moet doen
net als jij deed
en ook nu heb ik getwijfeld
of ik wel of toch niet
ik ga je verhalen eendje
zoals het was
met al mijn liefde!

Sneeuwbanjer

Geplaatst: januari 23, 2013 in Uncategorized
Tags:, , , ,

0141792vries_b

Sinds maandag hebben we ook sneeuw
in Groningen
dus loop ik naar mijn werk
in het donker ’s morgens
als eerste zie ik mijn voetstappen verschijnen
in ± 10 centimeter wit wonderland
ik draag mijn hoge rode suède sneakers
oudjes die comfortabel zitten en lopen
om de hoek van mijn achtertuin
stuift een sneeuw-stuif-iets midden in mijn gezicht
ik strek mijn rug en draai naar rechts
wind in de rug, wie doet me wat?
ik geniet van de aanblik die
het leven van vandaag geeft
de donkerte
het oplichten van de sneeuw
het ongerepte
de frisse oppeppende vrieslucht
al ben ik hier niet meer de eerste
als ik twee hoeken omsla weer wel
ik neem een tussen-route
van steegjes achterom
en geniet van het trage
gewend aan de fiets
die ik normaliter
gespannen in de ochtendspits
bestuur
alles moet nog beginnen qua werkdag
maar ik heb mijn bonus al binnen
ik denk aan Blew als ik door de sneeuw ploeg
het doet denken aan het strand
zoals ik loop te banjeren
boogie woogie
in die sneeuw
maar met veel geluksgevoel
en als René nu een plaatje zou schieten
over iets dat ons
beiden beroert
dan zou het
compleet
zijn.

Art: Barbara de Vries


Geplaatst: januari 17, 2013 in Uncategorized
Tags:, , , ,

Jean Pierre Rawie

Dichter

Je maakt het mensen toch niet naar de zin,
en streeft dat ook niet langer na. Niet langer
is wat je schrijft gericht op een ontvanger.
Je bent je eigen einde en begin,

en leeft en sterft alleen. Geen dubbelganger
neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in;
geen keer op keer verloren hartsvriendin
ging van iets anders dan gedichten zwanger.

Veel lijkt mislukt te zijn, maar toch, jij bent
degeen die eens zelfs in het meest banale
de waardigheid en zin heeft onderkend,

en alles in het eerste licht zag stralen.
En heel je leven zoek je dat moment
nog eenmaal zo volmaakt te achterhalen.

——————————————-
uit: De tijd vliegt maar de dagen gaan te traag, 2012

Schrijver: Jean Pierre Rawie

Foto: Klaas Koppe