Archief voor april, 2013

Koester me

Geplaatst: april 25, 2013 in Uncategorized
Tags:,

Peacock_Couture

Geef maar door
zegt ze
dat ik er voorlopig
eventjes niet ben
ik heb het niet
dat wat nodig is
voor dit
ze ademt uit
in golfjes
geen rechte lijn
maar als lichte snikken
ik word zo moe soms
van de mierenneukers
geen moment van
bijkomen
of koestering
ze buigt haar hoofd
en fluistert
alsof ze zich schaamt
koester me….
alsjeblieft, koester me

 

Niks geen rokjesdag

Geplaatst: april 14, 2013 in Uncategorized

5622c403489c8aaab95bd0e5f44106a0.wix_mp_1024

Heb lopen schuiven met
meubels en tv
was vroeg op om
van een mooie dag te
genieten
dat viel tegen
heb de relaxstoel
of hoe heet zo’n ding
gewoon tuinstoel
die ik van een buurman kreeg
mooi in het schuurtje laten staan
laat ik de koelkast
maar ontdooien
en in de tussentijd
aan een boek beginnen
ga ik toch die stoel doen
of is dat helemaal de
goden verzoeken
geen rokjesdag vandaag
ik laat mijn benen binnen

Foto: Stefan Ruitenbeek

Ik gun je alles

Geplaatst: april 12, 2013 in Uncategorized

04

Je hebt mijn aandacht
de volle
zoekende als geen ander
die ik ken
hoeveel heb je er al bestudeerd
profeten van deze tijd
zo van doordrenkt
jij dus
dat je zelf wel een tempeltje
op kan richten
dat dus ook wat ik aan je
mee wil geven
je weet zat…genoeg…wat nog?
dat je al niet weet
beiden dus
je bent gelijk aan hen
gelijk ook aan mij
die niets van goeroes moet hebben
dus vraag ik je
kijk naar al de gevoeligheid
die je openbaart
jouw gevoeligheid
hoe wonderschoon is dat
richt je op jezelf
op dat kwetsbare
geef het ruim baan
wees niet bang
voor dat mooie… verlangende
van jezelf
daar ligt je openbaring
je verlossing
of vangst
’t is maar hoe je het bekijkt
en ik denk dat je dat
wel weet
ik gun je alles

The fool on the hill

Geplaatst: april 8, 2013 in Uncategorized


schrijver-rutger-kopland-id3199292-620x400

De dwaas bij het raam.

Dagen en dag, alleen bij het raam,
denkt de dwaas zijn vreemde gedachten, denkt wat hij wil.
Maar niemand wil iets weten,
ze weten alleen hij is dwaas
en wat hij denkt is geen antwoord.
Maar de dwaas bij het raam hij kijkt over de stad
naar de klok van de kerk en de tijd gaat voorbij.

Het gaat voorbij, als een hoofd in de mist.
De man met zijn duizend gedachten die duidelijk weet
wat niemand wil weten, bij
iedere slag die hij hoort weet
wat hij verliest en verloor,
de dwaas bij het raam hij kijkt over de stad
naar de klok van de kerk en de tijd gaat voorbij.

En niemand kijkt of schijnt
te kijken naar wat hij ziet
en niet kan laten zien.

Rutger Kopland

The fool on the hill : Paul McCartney

Sachrijn beheerst mij

Geplaatst: april 2, 2013 in Uncategorized

Kirsi Pyrhonen by Paolo Roversi (Sensational - Vogue Italia July 2010)

Als ik arriveer op margedag
drink ik koffie
begroet mijn collega’s
neem mijn gemak
alles onder controle denk ik
rustig vaarwater
ik haal ingrediënten voor aardappelsoep
bij de supermarkt om de hoek
voordeel van binnenstadsschool

Bij terugkomst haal ik gisteren gebrachte
bakken soep uit de koelkast
ik schrik als ik ze in handen heb
helemaal niets ontdooit
grote klompen ijs ijzelen me aan
de koelkast staat veel te hoog
te vriezen i.p.v. koelen
de grote blokken ijs passen bij lange na niet
in hoge pan met te weinig speelruimte
ik baal

Dan loop ik naar computer
om recept dat ik naar mezelf stuurde
voor veggiesoep te openen
het internet ligt plat
mijn hoofd slaat op hol
hulp is er niet
ze zitten allemaal in cursus
of teamoverleg
ik zie G. die laat weten nooit
gestrest te raken
dat dus als olie op mijn vuur

Maar ze oppert idee
van magnetron die ontdooit
zonder soep te verwarmen
wat ik niet ken
want ik mijd de magnetron
ze wentelt mijn soepklont
en vertelt dat het van binnenuit werkt
wat mij dan weer doet vragen
waarom dat wentelen?
dan gaat ze schrapen en bikkelen
niet hakken in mijn soep!

Het is een gedoe
echt een gedoe
portie voor portie
en ik heb koude soep nodig
voor bepaald ingrediënt
dat ik toevoeg
dus ik meng niet ontdooit gedeelte
als koelerblok en voeg toverboemboe toe
het lukt, niets klontert gelukkig
en om half twaalf is er soep
ik schep op als gastvrouw
maar vooral omdat sommigen
zich niet aan het samen delen houden
dat wat we de kinderen leren
wordt met voeten getreden

Een grijze muis
zegt dat ze niet zoveel wil
iedereen krijgt 1 pollepel
ze wijst ± een halve centimeter lager
op het kopje aan
de aanstelster
laat een hap in je kop achter trut
vreselijk mens
altijd iets te zeuren troel
even later komt ze mijn tafelzout halen
voor haar meegebrachte eitje
ik breng het terug zegt ze hautain

Later als ik de kuil binnenstap
en nieuwe cursus is begonnen
haal ik mijn zout terug
maar nee
dat pikt ze niet
heb je het nodig? vraagt ze bloedje fel
ik heb graag mijn spullen bij elkaar
als ik afsluit zeg ik
en nog een keer snerpt ze
heb je het nodig?
(alsof zij het nog nodig heeft)
ik heb gezegd dat ik het terugbreng
en dan doe ik dat!!!
ik heb graag mijn spullen op orde
zeg ik nog een keer
In gedachten neem ik een sprong
twee meter hoog
en land op haar schimmeltenen
draai nog een keer of drie
met mijn hakken heen en weer
zo!

Foto: Paolo Roversi

 

JPG-WYR-640x420

Straks loop ik naar school
met in mijn fietstassen
bakjes diepgevroren soep
afgelopen twee weekenden
heb ik ze getrokken uit
kippenvlees
een Chinees, Indische smaak
vol aandacht, zorg en liefde
gemaakt voor collegae
morgen een margedag
ook voor de veggies
wordt het smullen
zij krijgen aardappelsoep
met Indiase touch
op mijn bagagedrager
plaats ik tostiapparaat uit
jaren zeventig
toen ik café-hotel bestierde
in Wijk aan Zee
met mijn toenmalige geliefde J.
drie tosti’s tegelijk
maakt het geweldige ding
u kent ze vanzelf
als u de jaren zeventig
bewust heeft meegemaakt
alle kinderen van groep 5 nemen
een zelf gesmeerde tosti
naar hun smaak mee van huis
ik toast ze lekker knapperig

dit wordt mijn laatste
verjaarsfeest met hen
en ik heb er vrede mee
zie er zelfs naar uit
tijd voor mezelf
tweedledee… tweedledum…

Art: Jean Paul Gaultier