Archief voor september, 2013

theo_van_gogh

In een droom
verkeerde ik met Theo
Theo van Gogh
hij was onuitsprekelijk
teder
ik
knuffelde zijn
omvang en vond er
zachtheid
kracht en
oneindig veel troost
ik
kuste de zijkant van
zijn hals
hij die van mij
en werd overspoeld
door intimiteit en een
ongekend geluksgevoel
de spottend spelende
opmerkingen die
hij lispelde
in mijn oor
alles
enkel en alleen
voor mij bedoeld
waren een genot vol
samenzwering
één en al verbondenheid
alles
in een droom

verliefd werd ik wakker

Foto: geen idee

Arbus,-A-Child-Crying-NJ-1967

Kijk
de vingers tikken
omdat het hart
en al
de zinnen fladderen
blijkbaar niet te stoppen
het uiten
op zoek naar zichzelf
of misschien naar jou
geen dichter
welnee
ik schrijf slechts
1 regel zonder punt
geen regels voor mij
maar één ding is wel zeker
het heeft mijn signatuur
mijn hartenklop
een regelrechte
herkenbare
opgedeelde zin
van mij
een echte Fenny
en je mag het beschouwen
als onzin
of vaag
zelfs bagger
kan mij het schelen
Ik zie veel meer
dan zulks
het is mijn bloeiend geheel
dat bloed
omdat ik leef

Art: Diane Arbus

0169966corbijn_a

Er komt een tijd
dat je strand in verveling
voor mij duurt dit niet lang
vooruit
denk ik
nieuw hoofdstuk
bloggen is heerlijk
maar ook dat krijgt
z’n beslag
vandaag…!

Wie weet kom ik terug
na een tijdje
met nieuw elan
voor nu ben ik uitgekakt
en wil ik jullie danken
ieder voor zich
of
ieder op zich
voor wat je me bracht
veel!!

dus een kus
een hele dikke kus van mij
jullie Fenny

Art: Anton Corbijn

Met verwondering

Geplaatst: september 9, 2013 in Uncategorized
Tags:,

Diane-Arbus-1949

Als je foto’s maakt
zoals zij deed
geeft dat ruimte tot
invullen
wie is deze vrouw
wat wil zij zeggen
wat zegt het over haar
ze maakte een eind aan haar leven
en ook dat geeft reden tot speculatie
was ze doodongelukkig
en portretteerde ze daarom
deze ‘vreemde’ mensen
om een antwoord te vinden
troost te zoeken
contact te leggen
ik weet het niet
haar beelden
raken mijn ziel
of wat daar voor doorgaat
rauw
direct
soms eng
zonder opsmuk

ik kijk
(en gebruik dit woord niet vaak)
met verwondering

“It’s what I’ve never seen before that I recognize”,
zei Arbus ooit.

diane-arbus-patrioticMededogen en
enorme nieuwsgierigheid
geconcentreerde aandacht
voornamelijk in zwart-wit
vol excentriekelingen of
freaks die je blik
vastzuigen
je te denken geven
doen afvragen
wie zie ik hier
wat gaat er om in dit mens
met respect en interesse gefotografeerd
ze bespot ze niet
maakt er geen kermisattractie van
gebruikt
het effect en het moment
van wat zich voordoet
je kunt je ongemakkelijk voelen
een voyeur
ze kijken je recht in je smoel
kijk onbevangen terug
je hoeft er niet direct iets van te vinden
wat zie je?

fantastische foto’s!

Art: Diane Arbus

Somtijds bekijkt ons ’s middags een gezicht
vanuit de donkere diepte van een spiegel;
kunst hoort precies te zijn als deze spiegel:
ze onthult ons ons persoonlijke gezicht.

Jorge Luis Borges

hierwoontmijn huis

Soms zou je willen terug gaan
naar plekken van je jeugd
maar vaak zijn ze verdwenen
of wonen er andere mensen
Eddo Hartmann kreeg de kans
na 20 jaar opnieuw zijn
ouderlijk huis te betreden
een statig grachtenpand
een traumatische plek
die hij had moeten ontvluchten
met zijn moeder en zijn broertje
na jaren van huiselijk geweld
en isolement
alles lag er nog onaangeroerd
zijn speelgoed
de kindertekening aan de muur
hetzelfde behang
dezelfde meubels
stapels papier en zooi

(het enige bewijs dat zijn vader
hier al die jaren was blijven wonen)

hier vond hij zijn verleden terug
en fotografeerde het

Andere mensen zeiden dat
hij er iets mee moest doen
dat het mensen tot troost
zou zijn, kon helpen
wat resulteerde tot dit fotoboek
en hij ging exposeren
nu te zien in Huis Marseille
indrukwekkend!

http://www.hierwoontmijnhuis.nl/

Huis Marseille is het eerste fotomuseum van Amsterdam. Met driemaandelijks wisselende tentoonstellingen brengt Huis Marseille de rijke geschiedenis en diverse toepassingen van het medium fotografie voor het voetlicht. In tegenstelling tot het tentoonstellingsprogramma, dat ook historische fotografie bevat, is de collectie van Huis Marseille vooral op eigentijdse fotografie georiënteerd.

Onder water

Geplaatst: september 5, 2013 in Uncategorized
Tags:, , ,

jdec1

Als ik kijk
voel ik het water
de warme toplaag
en daaronder
de oppeppende
koele onderstroom
de bubbels die ik uitblaas
het kriebelt
langs mijn
gelaat
de rust die er heerst
de stilte in mijn hoofd
het schouwspel
alles wat ik zie
totaal geluksgevoel
en opwinding
alles goed
mijn wijsvingertopje
raakt de top van
mijn duim

Art: Jason deCaires Taylor

Ed van der Elsken2

       ‘Twee stellen, de jonge mensen aardig en de oude ook prima prima. Die man is nog waardig in zijn onderbroek’.

Op mijn zesentwintigste verjaardag
gaf ik een groot feest
als verjaarscadeau aan mij
schonk Herman Brood me een
optreden met zijn band
The Wild Romance
maar dat terzijde

Ik heb dagen in de keuken van
De Spijker doorgebracht
(het café-hotel dat ik samen met
Jonny bestuurde in Wijk aan Zee)
waar ik twee lange rijen tafels van
wel 10 meter voorzag van spijzen
voor al de gasten die kwamen
het vond plaats in een etablissement
te Beverwijk
toen het feest in volle gang was
kwam de politie langs
bleek er geen vergunning voor
de muziek aangevraagd
door de uitbater
maar ik vermoed onruststokers
van de Bintangs-kliek
oproerkraaiers en zuipschuiten
die niet wilden komen
omdat ze een tientje moesten betalen
eten en drinken was gratis
het feest dreigde in het water te vallen
praten als brugman
op het bureau
leverde op dat we
het feest mochten voortzetten
in de Spijker
met veel meer kans op overlast
maar dat terzijde

Van één van de gasten
Oscar Licht genaamd
die ook al niet meer onder ons is
kreeg ik het fotoboek
Eye Love You van Ed van der Elsken
ook hij is niet meer
maar zijn fotoboek heb ik nog
en het blijft een genot om er in tekijken
tijdsbeeld van de jaren ’60 en ’70
gevangen in zijn beelden
zo brutaal en indringend
hij noemde zichzelf ‘sidewalk-artist’
hoe waar en groots vind ik dat
maar dat terzijde

Art: Ed van der Elsken

Wie?

Geplaatst: september 2, 2013 in Uncategorized
Tags:, , ,

Koos B

Je hebt nooit gezien hoe
mooi ik boog
en strekte
rechtop
dus buig ik niet meer
blijf star
zoals jij me plaatste
in eenzaamheid
als een ding
niemand

Nooit zag je mijn golven
van eigenwaarde
oneindig en groot
met spikkeltjes spuug
vol belletjes schoonheid
en dat wat ik niet uit
mijn bek kan krijgen
het onuitgesproken
jammer jammer jammer
deze klaagzang die
je aan zult horen

het doek sluit
zonder dat
je me ooit zag.

Art: Koos Breukel

48_Stijn_Hidde_en_Wouter_Frans_Bergen_NH_2003

Hij heeft niet zoveel op met mensen
maar op de foto ziet hij ze graag
zijn vakantie brengt hij door op
een eilandje middenin de
Vinkeveense plassen
In een zelfgebouwd huisje
daar vindt hij zijn rust
in het Fotomuseum Den Haag
hangt zijn overzichtstentoonstelling
binnenkort
over 1 week om precies te zijn
Me We – The Circle of life

Voor zijn lens
Iedereen hetzelfde
beroemd of niet
of het nou de koning is
of iemand die hij op straat ziet lopen
recht voor z’n raap
en als het nodig is
daagt hij ze uit
de arrogante Lou Reed
kreeg hij rustig door hem
aan te spreken met
‘professional manhater’.

Hoe dan ook zijn foto’s
nodigen uit tot kijken
als naar een schilderij
sober en ingetogen
zelfs ik zou er niets op tegen hebben
(en ik ga niet graag op de foto)
door hem gefotografeerd te worden
een klassiek portret van mezelf
een echte van Breukel

Art: Koos Breukel
Bron: Kunstbeeld
http://www.fotomuseumdenhaag.nl/index.cfm/site/Fotomuseum/pageid/27A573E8-F35D-261C-094B0249FB936C5C/objectid/325AE6A3-A605-1DBF-61FEB192C04D87AA/objecttype/mark.apps.fotomuseum.contentobjects.exhibition/