Archief voor december, 2013

De kinderen

Geplaatst: december 22, 2013 in Uncategorized
Tags:, , , ,

Oliebollenkraam

Als ik op school kom
groet ik mijn collega’s
van bovenaan de trap
ik was de hele week ziek
had een week daarvoor
geen hap door de keel
kunnen krijgen
ze zijn blij me te zien
“Heb je je rode lippenstift op”?
roept I.
“Ben je belazerd” roep ik terug

Ik draai me om
loop naar de klas
enkele kinderen zijn er al
“Hallo juf, je bent er weer”
samenzweerderig werpen ze blikken naar elkaar
“Zullen we de stoelen van de tafels halen”?
en daar zijn mijn helpende handjes
zoals immer!!!
Vandaag voor het laatst.

Henk is bezig in de kuil
(de aula)
groot scherm aan de praat te krijgen
voor de film die kinderen kozen
uit het afscheidsaanbod
(ze weten nog niet welke ik uitkoos voor ze)
maar het lukt niet
en ik raak geïrriteerd
als het aan de film wordt gekoppeld
heb ik speciaal Bol com over gebeld
nieuw, origineel en Nederlands gesproken
zodat elk kind kan genieten!

Biebouders zijn boven bezig
en doen ook een duit in het zakje
“Heb je er verstand van, kom dan even helpen”!
En ze komen, zijn vertrouwde gezichten
en we merken dat het besturingssysteem
te oud is voor de film
nou ja, ik niet!
“Laten we het in de klas doen,
zeg ik
groep 4 past er wel bij toch
ook veel intiemer,
film best spannend voor klein grut”!

En dat doen we
ik word er even uit gedelegeerd
en als ik terug gehaald word
zitten alle kinderen met een roos in de hand
in bioscoopformatie
voor mij klaar
de bloemen worden 1 voor 1
door de kinderen overhandigd
en ik probeer ze allemaal goed aan te kijken
en te bedanken
(want je zou die bekkies moeten zien)
twee kinderen staan met bladmuziek op standaard
voor de klas
saxofoon en klarinet
en ze blazen voor me
en ik kijk met uiterste concentratie
naar ze

Daarna volgen nog meerdere kunsten
speciaal voor mij
dan bedank ik ze en vertel
welke film ik heb meegebracht
niet veel kinderen kennen hem
het is een gouden oude ET
En we halen bestelde oliebollen
bij de kraam op de Grote markt
(die mij ook de groeten doen
en die ik naderhand nog even bedankt heb)
en drinken limonade

Dan zit de aula (na de pauze) vol met alle kinderen
die mijn naam scanderen
en me spontaan een groot applaus geven
ik spring op en neer en ga joelen van plezier
dan hoor ik dit wonderschone lied
uit alle leerlingen van de school hun lieve keeltjes
ik praat met ze zoals ik dat doe
krijg nog meer mooie cadeaus
en naderhand heb ik ze allemaal
een hand gegeven
of een omhelzing
al na wat zich aandiende 😉
ik heb ze lief
zij mij!

Op de melodie van ‘Daar gaat ze’.

Daar gaat ze
Na zoveel jaren is het echt voorbij
Daar staat ze
we zingen wel voor haar maar zijn niet blij

Soms helpt ze
omdat het leren niet vanzelf gaat
ook helpt ze
als ze met ons over een ruzie praat

En met de kinderboekenweek
droeg ze prachtige gedichten voor
en als ze de schriften nakeek,
maakte ze er mooie woorden voor
geweldig hoo-oor

Ik weet wel
al stond bij ons het rode stoplicht voor
ik weet wel
dan kletste Fenny er dus rustig door

Zij gaf ons
begrijpend lezen en dat deed ze graag
zij hielp ons
als we problemen hadden met een vraag

Met schoolreis of naar ’t plantsoen
Fenny ging toch altijd met ons mee
Op haar verjaardag veel te doen,
al die spelletjes die ze met ons dee
film op TV
Wat een idee-ee

Soms helpt ze
omdat het leren niet vanzelf gaat
ook helpt ze
als ze met ons over een ruzie praat

En Fenny nu is dat voorbij
want je gaat nu lekker met pensioen
Misschien denk jij nog eens aan mij
en je hebt vast wel genoeg te doen
Dag kampioen,
een dikke zoe-oen

Daar gaat ze……
Daar gaat ze……

Ik heb ze beloofd na al hun laatste jaarsvoorstellingen van de basisschool te komen kijken en dat al de tekeningen en foto’s en werkstukken, hun eigen wall of fame krijgen, n.l. langs de trap naar boven waardoor ik elke dag even aan ze denk!

Lied: Laura en Bea, twee collega’s van het eerste uur, die ook allebei zoon in hun klas hebben gehad en met Bea heb ik heel veel gewerkt,geoliede machine wij, met heel veel lol en energie samen, vier handen op een buik!

 

 

V.Sassen_2

En ik zag er zo
tegen op
zo tegen op
zo
tegen
op

Maar hoe fantastisch
zo fantastisch
fantastisch
werd het

Kom net uit het
grand café
sommigen zitten daar nog
te lullen en
hun hart op te halen
twee fietstassen vol
rozen
twee luizenzakken vol
cadeautjes
werkstukken van
al de klassen waarmee
ik gewerkt heb

En door collega’s
oud collega’s
en ook de directeur
begeleidt op gitaar
toegezongen
het hele café
genoot mee

zakdoekjes please!!!!

(Melodie: Sunny)

Fenny, vandaag ben jij nog hier op school bij ons.
Fenny, ” ’t is heel dubbel” zeg je met een frons.
Je geniet met de kids, want daar doe je het voor,
feest laat je gaan, lampions gaan door….
Fenny dat ben jij,
je maakt ze blij.

Fenny, je leert ze tafels en geeft klokkijkles.
Fenny, jij springt voor de kind’ren in de bres,
jij geeft aan hen al wat je kan
en ze leren daar veel van;
tekst help je ze bij,
’n kei ben jij

Fenny, ’t schrappen van je baan maakte je kwaad
Fenny, je sprak je uit voor de gemeenteraad
Je zegt hen daar, hoe het voor je voelt
ze snappen heel goed, watjijbedoelt
Fenny, dapper mens
heel intens!

Fenny, staat er thuis vaak in haar eentje voor
Fenny, naast je werk is dat echt pittig hoor
’n donk’re dag, ’n zonnige dag
Hier donderbui, daaaaarschaterlach
Fenny zonder jou
’n stil gebouw

Fenny, daar ga je met een lach en met een traan
(ik zat daar te lachen door mijn tranen heen)
Fenny de Borgmanschool moet je nu laten gaan
’t ga je goed sterke vrouw, goed met Jesse en jou
Tijd voor je blog en waar jij van houdt
Fenny dans en zing
Kunst jouw ding
Speel toneel
Theater veel
kokkerel
Dat kun je wel
Fenny ’t ga je goed, smok en groet!

Lust je nog peultjes??

Ben nu als was en uitgeteld, maar
er volgt nog veul meer!!! gottegottegot!!!

Art: Viviane Sassen
Lied geschreven door Marja

p.s. En de Jeroen Bosch scene was dit: http://youtu.be/uMi8So3Pxa0

boschfilmprev

Het was de laatste dag van haar
die ze een moordwijf vond
en ook een beetje eng
(ze kon heel scherp uit de hoek komen
heel onverdiend en onverwacht)
maar goed
ze had besloten haar te
eren in een ode
vieren en swingen
dus zong ze een blues
als afscheid
begeleid door collega op de piano
die ook voor alle procenten ging
let’s go!

Goed, het ging goed
en ze kreeg de zalvende woorden
‘dat niemand dit beter had kunnen
doen of zingen
voor haar’
wat natuurlijk onzin was
maar fijn was het wel
die beloning of
erkenning
het gaf een warm gevoel
move on!

Op een gegeven moment
na een aantal drankjes
vond ze het genoeg
ze ging
toen ze de steeg door was
bleek ze iets vergeten
dus snel terug om het te halen

De deur zat dicht
hoe kon dit nou?
dan maar de andere kant
het andere plein
toen ze de bocht omsloeg
zag ze de lange stoet
van het ‘circus Jeroen Bosch’
druk lachend en keuvelend
haar tegemoet rijdend

Ze  bevroor ter plekke
en wilde in de grond zakken
weg vluchten
maar waarvoor?
“Fietsen” dacht ze
en dat deed ze
niet te snel
niet opvallen
zouden ze haar gezien hebben?
het leek er niet op als ze luisterde
ze hoorde ze naar links afbuigen
op weg naar restaurant
voor een gezamenlijk etentje
ze hoorde de opgewonden snaters
afzwakken

Thuis brak ze in duizend stukjes
van ellende
het kostte haar dagen
om zichzelf bijeen te rapen
en niemand sprak een woord
niemand had haar opgemerkt
was dat zo?
hoever reikt de marge
waarin
ze zich bevond
en niemand die iets deed
of naderhand iets zei
alsof er niets gebeurd was
drop dead!

Art: Jeroen Bosch

Onuitspreekbaar

Geplaatst: december 7, 2013 in kunst
Tags:, , ,

marjolein rothman_m

Wie school er achter wie…
in
sjok sjok sjok
achter moeders rok?

Art: Marjolein Rothman