Archief voor maart, 2014

Bijgepraat

Geplaatst: maart 31, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, ,

lita_cabellut_camaroen_22_2011_lcm_11_530x530_q80

Als ik in de tuinstoel
zon mijn huid laat kussen
onderuitgezakt een boek verslind
komen de buren me opzoeken
we roemen de rust
waarvan we jarenlang
verstoken waren
door regelrechte terreur
van één gezin

“Vorig jaar was je hier niet
gaan zitten”
zegt buurman
en hij heeft gelijk
ze halen een Mexicaans biertje
met tequila
we nemen met zijn drieën plaats
op de wip wap
in onze gezamenlijke tuin
hun kinderen spelen met knikkers
wij drinken en praten
tot het laatste zonnestraaltje

Bijgepraat over wel en wee
stap ik op om
te gaan koken
“Heb je iets aan je been”?
vraagt buurvrouw bezorgt
maar het is mijn kont
en al mijn gewrichten
die op gang moeten komen
na zitpartij
“Welnee ik word een oud wijf”
smaal ik
Maar ik heb mijn vitamine D
weer op peil gebracht!

Art: Lita Cabellut

Kenau

Geplaatst: maart 22, 2014 in kunst
Tags:, , ,

Kenau1_3043

kenau de moeder_3044

Ze vertelt:
‘Ik hou  heel veel van oude technieken
maar ook erg van de nieuwe
dus wat ik heb gedaan
is proberen een brug te slaan
tussen het traditionele en het moderne.

Ik haal mijn inspiratie uit de mensen
dat is waar ik voor leef
waar ik voor beweeg.
Portretten zijn mijn leven.
De psychologie van mensen.

Waarom reageren wij?
Hoe wordt je hart in omstandigheden
van pijn en verdriet?
Hoe glimmen je ogen in een moment
van absoluut genot en erkenning?
Hoe wordt de kracht van een persoon
vertaald
in de littekens van van je rimpels’?

Met nadruk zegt ze en je hoort haar passie er doorheen klinken:
‘Een snaar verbindt ons hart, onze ziel
en ons intellect.
Daar moet ik zien te komen,
op die snaar!
En dan linea recta op de persoon.

De visie die die twee vrouwen hadden
over Kenau
die heeft mij enorm geïnspireerd
Ik heb gezegd: Ik doe het.
Ik zet Kenau als een vrouw neer
als een moeder, handelsvrouw,
zoals jij en ik, en heel veel vrouwen.

Ik zet een Kenau neer die laat zien…
Wat zou het met je doet
als je opeens moet rennen
omdat je kind wordt vermoord,
je vader wordt vermoord
je kinderen worden verkracht
jijzelf ook
en je stad dreigt binnengevallen te worden?
Hoe zou jij eruitzien?

Dat vind ik natuurlijk een enorme uitdaging
dus
Ik heb de ziel proberen te schilderen, zeg maar
van Kenau
die ook door haar is geïnterpreteerd.
Dus er zit een beetje van Monic in,
van Kenau.
Jij zit er ook in, en ik ook.
Alle vrouwen’!

Art: Lita Cabellut
te zien in galerie 238 in Amsterdam

Nazeveren

Geplaatst: maart 21, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, ,

lita cabellut

Het is misschien kinderachtig
en ik zou er om moeten lachen
mijn mooie hoofd
er niet
over breken
er boven moeten staan
maar dat is
onbegonnen werk
als je heetgebakerd bent
en opgewonden standje

Het kwetste me
eigenlijk meer
dan
ik toegeef

Kreeg zak met cadeautjes
met daarin
zo’n misselijk makend
roddelblad
en weggegrist reclameblaadje
van artikelen voor
volgende maand
en dan ook nog
lelijke poepbruine namaakhouten bodem
van karton
gevuld met 2 geurtjes
voor onder de douche
met schreeuwerig gekleurde
badpoedeltjes
die ongetwijfeld stinken
met ronde plakkertjes plakband
die volledig vergaan zijn
door al tig keer geopend blijkbaar
had volgens mij al maanden in
de school rondgezworven
en was goed genoeg voor mij
als afscheidscadeau
om in te pakken
om je rot te schamen

Ik schrijf een cynisch bedankje
en vraag me af of
ze er van wist
mijn locatieleider
ik hoop en verwacht van niet
het kan een eenmansactie zijn
van de white wahle
dat hoop ik!

Dan ligt het in de lijn
der verwachtingen
en laat het me koud
zal ik het navragen?

Art: Lita Cabellut

In de benen….naar het stemlokaal

Geplaatst: maart 19, 2014 in muziek

Vanochtend

Geplaatst: maart 18, 2014 in kunst, persoonlijk, Uncategorized
Tags:, ,

Tamara Muller2

Om 6 uur hoor ik zijn wekker
en om 7 uur kijk ik om het hoekje
hij doet zijn sjamanenritueel
bonkt met zijn hoofd in het kussen
nu met koptelefoon op z’n knar
en maakt heerlijke geluidjes
dit ken ik al jaren en nog steeds
ontroert het me

Ik raak zijn hiel aan
hij veert op en roept enthousiast:
“Hé mam goedemorgen
om
negen uur neem ik de trein
ik ga nu eerst ontbijten en daarna douchen”!

Ik lach en knik
print z’n e – ticket uit
en stop het in zijn paspoort
hij is één en al bruisende levenslust
vandaag
ontbijt twee boterhammen met chorizo
en een groot glas thee
“Wil je soms een lekker boek
voor in de trein?”
maar hij neemt zijn computer mee
en daar redt hij zich wel mee

Croissantjes en een sapje
in de tas
en daar gaat hij
op weg om een vriend z’n computer
in elkaar te zetten
helemaal in Rotterdam
“Is maar 3 uur hoor mam”.
“En 3 terug”: zeg ik
“Ja, het zal wel laat worden
ik bel je wel even”.

“Nou dag mam!”

Voor Olijf om haar moed

Geplaatst: maart 17, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:,

tamara muller 1_creo_04

Hoogzwanger
verhuis ik van
Amsterdam naar Groningen
mijn moeder en stiefvader
zijn bezig in mijn nieuwe huis
zuchtend en steunend
is mijn moeder driftig bezig
zeggen mijn vrienden
die ook gekomen zijn
om me te ondersteunen
ze mijden haar

Alles is boven
en mijn familie
zal de volgende dag
helpen inruimen
daar gebeurt het
opeens komt mijn moeder
snikkend van de lach
binnen
in mijn toekomstige slaapkamer
mijn kledingkasten
die zij inruimt
staan in een
andere kamer

In haar hand bungelt een
kledinghanger
moet je zien
proest ze
en mijn half zusje
en stiefvader
kijken op
aan de kledinghanger
hangt een bustier
van zwart kant met
jarretels
waarin al mijn vrouwelijkheid
tot zijn recht kwam
vond ik
tot nu

Mijn moeder stikt bijkans
en de familie
die niet eigen is
kijkt ernaar
ik weet niet meer
hoe ze reageerden
ik was furieus
mijn moeder bleef lachen
ik voelde me intens verraden
en begrijp niet
wat
haar bezielde

Art: Tamara Muller

Een goede beurt

Geplaatst: maart 16, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, ,

Tamara-Muller-Paintings-Toilet

Al twee dagen ben ik aan het
poetsen
emmers met sop
wisselen elkaar af
de boekenkast verhuist
en de boeken worden uitgeklopt
afgestoft
dan de tv en de bank
versleept
en jaren stof in vergeten hoekjes
vallen ten prooi aan
mijn opruimmanie
eigenlijk zou ik de verfkwast
moeten aanwenden
maar dat
nog maar
even wachten
eerst ga ik verhuizen
naar een andere
slaapkamer
in de benen vrouw
zo bevredigend
zo’n goede beurt
aan jezelf

 

Art: Tamara Muller

Sanne Sannes1

Toen mijn vader stierf
na een auto-ongeluk
ik bijna tien
besefte ik opeens
terwijl ik de straat overstak
dat ik ook zou sterven en
niet als enige
sterven alom

We zouden een
cadeautje kopen
want ik zocht je overal
een speeltje tegen het gemis
dat me blij moest maken
iets waar ik me op kon
verheugen
toen ik de straat overstak
was dat over

Opeens was ik mij bewust
van mijn sterfelijkheid
en die van anderen
mijn oom die voogd werd
en die ik bewonderde
volgde
midden op Schiphol
voor zakenreis
hartaanval
toen een andere oom
kanker
heel jonge mensen besef ik nu
mijn vader was 32
de dood was overal

Dit gebeurde in een tijdsbestek
van zo’n 4 jaar
en alles werd anders
minder

Art: Sanne Sannes

Klaarwakker

Geplaatst: maart 9, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, , ,

getimg.php

Ontwakend uit
mijn winterslaap
gewekt
door
het heldere licht
open ik de achterdeur
zuig
de oppeppende lucht
diep mijn longen in
jongens….
wat is dit goed
ik ben klaar voor
kwetterende vogeltjes
en meer van dat
lentekriebels

Art: Edith Snoek

Edith Snoek_groot

Er hangt werk van
deze kunstenares in
Groningen
al eerder toonde ik haar kunst
heel mooi qua sfeer vind ik
het roept veel op
van vroeger

Verder was zoon jarig
togen wij samen op pad
roetsjen door de stad per fiets
op zoek naar bureaulamp
met zware voet
robuust
moest alle kanten op
bewegen
schijnen
is gelukt
zoon blij….ik blij

Daarna
samen uit eten bij
‘Da Carlo’
heerlijk eten en een fijne sfeer!
zoon nam Prosciuto e Melone
als voorgerecht
ik een karaf wijn met
Misto Olive en
Antipasta di Funghi
daarna hij Lasagne Marinara
en ik
Farfalle al Salmone a fumacato di Margerita
als toetje
de beste Tiramisu die
je ooit proefde

Toen door naar het theater
voor
Andre Manuel & Geert Hautekiet
met
Het Lied – Opus 1 in G groot…
prima voorstelling
mooi bij elkaar klinkende stemmen
goed gitaarspel en grappige vondsten
echt theater!
in de Oosterpoort
dus zo weer thuus

“Voelde je jarig vandaag”?
vroeg ik zoon
“Nou dat niet direct
maar het was wel heel feestelijk”!

Art: Edith Snoek