Archief voor september, 2014

Anxious Edge

Geplaatst: september 30, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, , ,

Anxious Edge

Al veel te lang
voel ik me kut
en moet ik me schrap zetten
voor de kleinste dingen
me er toe dwingen
om in actie te komen
met pijnlijke ledematen
snoeide ik mijn lavendel
een klusje van likmevessie
ik bedoel
zoveel is dat niet
terwijl ik bezig was
stond ik opeens
van onder tot boven
over mijn hele lijf
te trillen
en ik was pas op een derde van
de struik
mijn borstkas drijfnat
plofte ik neer op de bank
mijn reddingszone
nog uren lang
was ik onwel in de kop
en angstig zwijg ik
want als je het uitspreekt
is het een feit
donderdag heeft de dokter
10 minuten tijd vrij
en moet ik haar overtuigen
dat er iets mis is
want veel liever
laat ik me gerust stellen
maar ik zei al
veel te lang…
zoon vertrouwt het niet
en gaat mee

Art: Cindy Sherman

Advertenties

Vandaag de première in de Stadsschouwburg Groningen. Ik ben er bij en laat van me horen.

Noord Nederlands Toneel
DE LAATKOMER

Vier het leven met Hans Dagelet
‘De Laatkomer’ naar de gelijknamige bestseller van de Vlaamse auteur Dimitri Verhulst, volgt het leven van Désiré, een man op leeftijd die de kleinerende houding van zijn vrouw zat is en weer plezier wil hebben in het leven. Hij besluit revanche te nemen en belazert zijn omgeving op hilarische wijze door zich voor te doen als demente grijsaard. Hij maakt zijn leven tot één groot feest.

herfststuk-522x391

Hij heeft van alles bij elkaar gesprokkeld
en er een dynamisch kunstwerk van gemaakt
hier raak ik nou helemaal opgetogen van!
Frank Niemeijer is een buurtbewoner
die aan het werk sloeg in het Sterrebos
met rangschikken van besjes, bloemen, fruit, dennenappels en kastanjes
tot dit bijzonder kleurige resultaat
Herfstpracht!

Foto: Frank Niemeijer

VuurvrouwenSetSize17501154.5-Vuurvrouwen-1
De speelruimte is fantastisch gemaakt.
Links is het decor maar zo’n 3 meter diep, er is een hoge muur van gespannen jute die gebroken wit is gekalkt. Hiervoor staat een wc van roestvrij staal, op de muur is Mickey Mouse getekend waaronder een lage doorgang waar twee van de acteurs gebukt of kruipend op en afgaan. Micky staat hand in hand met het ‘napalmmeisje’ (de gefotografeerde naakte meisjesfiguur verbrand door napalm in de Vietnamoorlog) en daardoor in ons gemeenschappelijke geheugen gegrift.
Hiernaast maakt de muur een hoek naar achteren en daarna over het hele toneel naar rechts. Bovenaan is een tekening van een gekruisigde Jezus met enorme spijkers in zijn handen, waaraan tasjes hangen van allerlei dure modehuizen.
Ook is er een lijst met namen van de rijkste mensen ter wereld met daarachter de biljoenen aan rijkdom vermeld. De muren worden tijdens de voorstelling nog verder beschreven door de spelers, zo krijgt ook het ‘napalmmeisje’ een rokje aan en een ballon.
Er staat voor de rechtse wand een bank en rechtsvoor op het toneel een naaimachine. Tegen de wand staat in de hoek een engelachtig figuur met een witgekalkte lange juten jurk, ook haar haren, blote armen en gezicht zijn wit geschminkt. Zij staat bewegingloos  en met de rug naar ons toe en gaat verscholen in het decor. Ook de vloer is wit en op een laag krukje zit een vrouw met een shagje in haar hand.

Zij is Ulrike Meinhof (Fania Sorel) die zich in de jaren zeventig verzette tegen de zwijgcultuur van het naoorlogse Duitsland. Als geweldloos verzet wordt beantwoord met geweld van de politie, is gewapend verzet het gevolg. Ulrike vocht met de Rote Armee Fraktion (RAF) voor haar idealen, maar werd gezien als een gevaarlijke terrorist en tot levenslang veroordeeld.

We volgen Ulrike in de laatste uren van haar leven. Wat zich afspeelt is zo fantastisch, met zo’n enorme concentratie gespeeld…. fenomenaal! De adrenaline joeg door mijn lijf en was uren na de voorstelling nog aanwezig. Het vereist natuurlijk ook de nodige concentratie van de kijker en luisteraar want er worden heel wat personen opgevoerd. Zo was daar de moeder van Ulrike. Een zuipende vriendin/salonsocialiste die denkt Ulrike te begrijpen en af en toe enorm op de lachspieren werkt met haar man. (Hun wijn bewaarden ze in de wc-pot, waarboven ze ook nog eens over haar nek gaat). Dan is er Ulrikes advocaat. En natuurlijk Andreas Baader en Gudrun Enslinn, die haar niet werkelijk vertrouwen en door wie ze zich in de steek gelaten voelt, waardoor haar  eenzaamheid en isolement ondraaglijk worden. Een Katholieke intimiderende veroordelende rechtspreker van Jeanne.
Een door Ulrike bewonderde Jeanne d’Arc (Goele Derick) die ook haar innerlijke strijd ten tonele brengt. En dan natuurlijk de prachtige engel (Maartje Teussink) die op een weergaloze manier haar nummers de zaal in zingt.
De haatmonoloog waarmee Ulrike de voorstelling besluit is van een kracht en intensiteit waarvan je kippenvel krijgt.
Het is een voorstelling die ik u van harte en met klem aanbeveel, toneel van de bovenste plank!

Waarom komen we niet meer in verzet? En als we in actie komen, hoever mag je dan gaan voor je idealen?

Wie zich neerlegt bij hoe het in deze wereld nou eenmaal is, die heeft nooit geleefd.

Foto’s: Leo van Velzen

Dans de Zomer uit de Herfst in

Geplaatst: september 20, 2014 in dans, kunst, muziek

Lief Lijf

Geplaatst: september 18, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, ,

Marlene Dumas

Al 63 jaar omhul je me
diende me in vrijpartijen
deed me opvallen
door je schoonheid
waar ik heb moeten inleveren
met de jaren
schoonheid vergaat
maar ook nu de schilfers komen
en ik potten crème verslind
ben jij me dierbaar
ontroer je me diep
Lief Lijf in verval
blijf een beetje krachtig
help me door mijn gouden jaren
zodat ik kan terug kijken
in verwondering en dankbaarheid
als het moment daar is
en geen weg terug.

Art: Marlene Dumas
Magnetic Fields
(for Margaux Hemingway) 2008

I Love You No Matter What

Geplaatst: september 2, 2014 in kunst
Tags:, , ,

cabellut_807

Je bent gezien…
in het betrachten van
je openheid
de kwetsbaarheid
van dit alles
de problemen die
het je bracht
het onbegrip van velen
bittere eenzaamheid
in existentiële paniek
hoe je altijd oplossingen zocht
die ook uitvoerde
hoeveel het ook mocht kosten
en dan blij kon zijn
als een kind
bij het geringste resultaat
en daar ging je weer
kleine levenskunstenaar
met armen vol lef !

Art: Lita Cabellut

Impressie

Geplaatst: september 1, 2014 in Uncategorized
Tags:, ,

noorderzon_avond-1071

En dan nu nog om het geheel af te sluiten een hele mooie impressie van het  gebeuren Noorderzon op deze mooie website van Baudewijn Neumann. De lichtjes op het water (volgens mij jerrycans) kun je hier ook zien, foto nr.5 deze kon je laten reageren en van kleur veranderen, onafgebroken zag je ze onafhankelijk van elkaar van kleur verschieten. Een bonte, sprookjesachtige vertoning gemaakt en ontsproten aan de geest van de mensen van Werc en Maf.

 

http://www.baudewijn.nl/wordpress/