Archief voor oktober, 2014

DagVlieg_RenevantHof_foto_BenvanDuin

Woensdagavond was ik in Assen om de voorstelling “Dag vlieg” van René van t Hof te gaan zien.
Assen was uitgestorven alleen in de horecagelegenheden zag ik wat mensen zitten. Ik liep van het station naar de Kolk
waar sinds een jaar of vier een nieuw theatergebouw is verrezen waar ook een bioscoop in huist en een bibliotheek, mijn gebouw is het niet, geen fijne sfeer.  Al doen de mensen die daar werken hun best, bijzonder vriendelijk!
Ook kreeg ik een extra kaartje aangeboden omdat er te weinig publiek kwam.

De voorstelling was geweldig Jacques d’Ancona was er ook, een heel aardige man, ik zie hem regelmatig bij een voorstelling.

Het toneel was op dezelfde hoogte als de eerste rij, dus geen toneel eigenlijk. Links en rechts stonden er gespiegeld dezelfde spullen.
Gasfornuis kastjes met zelfde lamp, zelfde schaal etc Een fauteuil links en rechts en in het midden een tafel met twee stoelen,
achteraan in een nis stond een tweepersoons bed.
Een oude man in het witte ouderwetse gaatjes-ondergoed met op het midden achter en voor een dichte reep katoen over de buik en billen liep met grote, zwarte schoenen maatje 50+ door de kamer. Schuifelend, stram en trillend doet hij zijn ochtendritueel. Kastjes gaan moeilijk open en de toeren die hij hierbij uit moet halen zijn hilarisch en meelijwekkend tegelijk. Je zou hem een handje willen helpen! Hij heeft z’n onderbroek heel zakkerig hangen en de ruimte waar zijn ballen hangen opgevuld, als waren het kleine cocosnoten. Dit met die grote schoenen versterkt het kwetsbare en de onbeholpenheid van de man maar is tegelijkertijd iets dat op je lachspieren werkt. Heel theatraal allemaal en dat is goed!
Ineens is er een vlieg in het appartement en dan gaat de man op jacht naar de vlieg waarbij de mimespeler zijn geweldige beheersing en klasse laat zien!
Je ziet hem in een vlieg veranderen en dan keert zijn seksualiteit terug, één groot zoemend geluid want gesproken wordt er niet in deze voorstelling. Hij (van t Hof) is een grootheid op het mimische vlak. Als de man een broek aantrekt en natuurlijk niet gaat zitten, ontvouwt zich een ijzingwekkend schouwspel van uitglijden op de pijpen en weer rechttrekken van de benen, een waar ballet. Ook de rug wordt op een manier gestrekt die zowel bewondering als een lach oproept. Geluiden van de radio, een heimachine en spelende kinderen worden op een fantastische manier samengeweven in het gebeuren. Ik ben dol op deze man, zo’n beetje alles wat hij speelt is goud in mijn ogen, ik ben een fan!

Aan het einde van de voorstelling krijg je een gratis drankje aangeboden kijk…daar kan Groningen nog wat van leren!

Bij het grote publiek wordt René van ’t Hof bekend door zijn rol als Kees in de film Flodder. Daarnaast speelt René in films als Pietje Bell, Ober, Alles is Liefde, Alles is familie en Matterhorn.

Rudolphi Producties is de artistieke thuishaven voor zelfstandige theatermakers met een voorliefde voor beeldend, muzikaal en sprankelend theater. Zij kiezen onvoorwaardelijk voor kunst, zonder daarbij hun publiek uit het oog te verliezen.

spel: René van ’t Hof · eindregie: Beppie Melissen · geluidsdecor: Wim Conradi

Foto: Ben van Duin

Advertenties

Wie kan ik blij maken met…

Geplaatst: oktober 28, 2014 in Uncategorized

atlas_webHeb voor zoon de Bosatlas “Nederland van boven” voor de Kerstdagen besteld, er zat echter een beschadiging op het achterkaft waar ik over terug gemaild heb aan de VPRO. Kreeg direct een nieuw exemplaar toegestuurd en op mijn vraag waar ik het beschadigde exemplaar heen mocht sturen? Het antwoord dat ik dat ook mocht houden. Nu kan ik er iemand een plezier mee doen, wie?

p.s. Bij meerdere belangstellenden volgt er een loting 🙂

Zo te schrijven…

Geplaatst: oktober 22, 2014 in gedichten, kunst


Wanting to Die

Since you ask, most days I cannot remember.
I walk in my clothing, unmarked by that voyage.
Then the almost unnameable lust returns.

Even then I have nothing against life.
I know well the grass blades you mention,
the furniture you have placed under the sun.

But suicides have a special language.
Like carpenters they want to know whitch tools.
They never ask why build.

Twice I have so simply declared myself,
have possessed the enemy, eaten the ennemy,
have taken on his craft, his magic.

In this way, heavy and toughtful,
warmer than oil or water,
I have rested, drooling at the mouth-hole.

I did not think of my body at needle point.
Even the cornea and the leftover urine were gone.
Suicides have already betrayed the body.

Still-born, they don’t always die,
but dazzled, they can’t forget a drug so sweet
that even children would look on a smile.

To thrust all that life under your tongue!-
that, all by itself, becomes a passion.
Death’s a sad bone; bruised, you’d say,

and yet she waits for me, year after year,
to so delicately undo an old wound,
to empty my breath from its bad prison.

Balanced there, suicides sometimes meet
raging at the fruit a pumped-up moon,
leaving the bread they mistook for a kiss,

leaving the page of the book carelessly open,
something unsaid, the phone off the hook
and the love whatever it was, an infection.

Anne Sexton

 

Irgendwo

Geplaatst: oktober 20, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, ,

show5

Het komt
en ik weet niet
waar vandaan
oost of west
irgendwo
ik denk uit de
spelonken van
mijn geest
de roersels
het chaotische denken
het raakbare ik
vooral ik
ik doe het
maar waar vandaan
ik zou het niet kunnen zeggen
en zeker niet uit kunnen leggen

Art: Partricia van de Camp

 

Een nieuw woord

Geplaatst: oktober 18, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, ,

M. D.Justwaitingformychancetocome2013acryl130x90cm_000

Woorden
doen het voor me
maken me blij
als ik een nieuw woord
tegen kom
ruik ik er aan
proef het
kijk of het me past
of niet
ik zoek ze op
eerder in het woordenboek
maar die tijd is voorbij
mijn scherm en toetsenbord
mij zoveel rijker gemaakt
schatrijk aan woorden

Er zijn er
die ik verfoei
me benauwen
allergisch voor ben
ze groeien als giftige
paddenstoelen
overal
duiken ze op
zoals:
‘meis
knuf
echt!
echt wel!
serieus!
gaaf
super!!!
top!!!
hoe leuk is dat
helemaal leuk
een soort van
ik hooouuuu er van!!!
transparant
innovatie
absoluut’

Te pas en te onpas
of te veel
klinken ze
en bezorgen me
strakgespannen kaken
en de neiging
om te gaan schreeuwen
houd toch je kop!

Art: Marit Dik

Iets van herfst

Geplaatst: oktober 16, 2014 in gedichten, kunst
Tags:, ,

Logging-Camp1-by-Patricia-Innis

Opdracht

Het lijkt maar weinig wat ik zag
op deze najaarsmiddag.
Ik liep wat doelloos door de stad
omdat ik niets omhanden had,

en heb in een plantsoen gezien
een meisje van een jaar of tien
dat bladeren tezamen bond
die zij onder bomen vond.

Misschien dat het een opdracht was,
een herfststukje voor in de klas,
maar zij droeg alles voor zich heen
als Birnam Wood naar Dunsinane.*)

Het was alsof, terwijl ik keek
de tijd weer omgekeerd verstreek,
en of ik, zonder spijt of schuld,
een kinderhart is zo gevuld,

daar zelf iets aan het zoeken was
waar ik, een leven later pas,
van weet dat het onmisbaar is
nu ik het mis.

Gedicht: Pierre Rawie
Uit: ‘Geleende tijd’ 1999
Art: Partricia van de Camp

*) “The Birnam Wood” verwijst naar een waarschuwing aan
Macbeth, waarin een van de voorspellingen van de heksen is,
dat Macbeth nooit overwonnen wordt totdat Birnam Wood naar
Dunsinane hill komt. Soldaten die Macbeth op Dunsinane komen
verslaan camoufleerden zichzelf met takken uit Birnam Wood.

 

Nog ien keer

Geplaatst: oktober 11, 2014 in gedichten
Tags:, , ,

Perenboom in bloei

Nog ien keer

Neem mij nog ien keer bij de haand,
as ik je noam niet meer zal weten
en ok mien eigen ben vergeten
en douwel met mij deur het olde laand.

Oons moe hangt net de wasse an de lien,
de rooie stienpeer stiet in volle blui
van scheuveln woj jao nooit ies mui,
de Lanz stiet stampend veur de dörsmesien.

Een kathedraal boven de lemen deel,
in’t stro een koor van kinderstemmen.
Langzaoman wordt hiel mien wereld heel.

Laat mij dan as eerappelrangen vergaon,
liggen as een wenakker in november.
Maor nuum mien naom, o nuum mien naom.

Gedicht: Anne Doornbos
Uit: De mooiste Drentse gedichten
Foto: internet, maker niet vermeld

kids

In het UMCG waar ik was voor
röntgenfoto’s
is het goed toeven in
de gangen die openbaar zijn
vaak is er mooie kunst te
bewonderen
vandaag trof ik een tafel vol
boeken met gedichten

BEELDEN VAN BUITEN

thús
thoes
thuus
in hoes
thuis
Pöezie in het UMCG

van ons land
die het noorden ademen
opengeslagen lag er een boek
met een schreeuwend wit vel
en een pen
voor de liefhebbers die zich
geroepen voelden
dan weet je het wel!
Er was een stoel die heerlijk
wiebelde
en waar ik naar gedichten
luisterde
via knopje op de stoel
in grote glazen stellages
waren de gedichten
uitgeprint
zag ik al luisterend

deze overgenomen
voor jullie.

Big Mac

Op n gegeven moment bist n jonkje
mit PDD NOS of ADD en n IQ van 70,

waist eigenlieks nait goud woarom
aandere kinder thoes melk drinken
en der naargens n stoapel
wasgoud noar kattepis roekt

roupst deur de stroaten: ‘Ik mok die dood!’
omdat Kevin t ook dut,
en n voest roakt t lief van n aander.
Doe gefst ook n schop, dust dat gewoon.

Waist dat G.H.B t lekkerst is mit cola?
Kevin n Big Mac, doe n Mac Flurry.

Gedicht: Fieke Gosselaar
Uit: Nova Zembla
Foto: William Klein

Flitsende scharen

Geplaatst: oktober 4, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, , ,

397 x 297 mm

Ben druk bezig
de apathie terug te dringen
profiterend van het mooie weer
ligt mijn tuintje voor
de tweede keer vol
met bergen snoeigoed
die ik driftig op maat knip
en bind voor afvalcontainer
achterstallig onderhoud
de wingerd van de buren
heb ik terug gedrongen
want het werd me te gek
het hing tot in mijn tweede struik
de sering en de forsythia
heb ik bladvrij gemaakt
alle takken afgesnoeid
ook een takkenzaag besteld
want drastisch zaag ik
ze terug tot
een halve meter boven
de grond
lekker vol en hanteerbaar
als ze ontspruiten
na de winter
alle onkruid en mos
kan ook rekenen
op mijn aandacht
mijn schaduwtuintje
op orde voor
de winter komt
alleen de bamboe
die ook overal opduikt
geeft me kopzorgen
en ergernis

 

Art: William Klein

Torn in Two

Geplaatst: oktober 2, 2014 in kunst, persoonlijk
Tags:, , ,

3434_a721

Vroeg in de morgen
ben ik haar
eerste patiënt
na de eerste sociale plichtplegingen
steek ik van wal
helemaal niet goed
en doe mijn best je te overtuigen
dat dit en dat
helemaal niet goed
en verder zus en zo
ook niet

En dan nog
zoon had schuld
heb ik
in één keer afbetaald
want wat als ik het loodje leg
dan liefst geen obstakels
van dat soort voor hem
ik nu wel blut
maar opgeruimd gevoel voor even
zie wel al nieuwe beren
op de weg
en geen knokkers van mijn soort
eigenlijk niemand
zonder mij
indien dat
en wat dan?

En zij zegt
dat het niet prettig leven is
met dat soort zaken in je hoofd
en de tranen prikken
vertel mij wat
zij wil natuurlijk oplossing
maar ik zou het niet weten
1 2 3
en ik voel me een zeikerd!

Ik zeg
laten we nu maar uitzoeken
mijn lijf
gooi me onder zo’n scan
maar nee
dat toont zoveel troubles
zegt ze
waar je niets mee kunt
dus onderzoekt ze me
op zo’n tafel met papier

Ik krijg op heel veel punten
bloedonderzoek
mijn hart heeft een dingetje
krijgt een hartfilmpje
dat allemaal al gebeurd vandaag
binnenkort een oproep
van het ziekenhuis
dan worden mijn gewrichten onderzocht
op slijtage
en nog steeds voel ik me
niet gerust
maar
doormidden gescheurd

Art: William Klein