Archief beheerder

anna-lange

Dit is wat ik voel en niet duidelijk wil maken
een mens heeft tenslotte recht op zijn eigen gedachtes en gevoelens.

Zoon is uiteindelijk vertrokken, richting eigen leven.
Met twee lieve, bekende meiden, een buitenkansje!

Zondag om 11.00 uur ging hij en kwamen van beiden de tranen,
ik dacht even dapper over te schakelen, ‘valt me niet tegen’ zei ik.

Vier dagen later heb ik een poel gevuld
Ik weet wel dat het goed komt, flikker toch op!

 

Art: Anna Lange

Het beeld Sideway Scenery II is te zien in de groepsexpo ‘Camouflaged Pearls’ bij Bruthaus gallery in België.

 

 

 

Advertenties

Who will take my dreams away?

Geplaatst: oktober 25, 2016 in Uncategorized

Zag een mooie film ‘La Fille Sur Le Pont’ daarin een nummer van Marianne Faithfull waarvan ik een liefhebber ben.

I can’t give you all my dreams
Nor the life I live.
You and I know what friendship means,
That’s all we got to give.

Who will take your dreams away
Takes your soul another day.
What can never be lost is gone,
They’ve stolen it away.

Please, don’t stand too close to me,
Can you hear my heart?
Take my warmth and lean on me
When we’re not apart.

Now our mission is complete
And our friends are here.
Evil things brought down by the light,
Life goes on until the end.

 

Rum pum pum pum

Geplaatst: oktober 17, 2016 in Uncategorized

 

Ik kan nog jaren mee

Geplaatst: november 6, 2015 in kunst, OBA, persoonlijk
Tags:, ,

Liesbeth-Rahder-Africa-lives-I-Olie-op-linnen-2007-50x30cm-Euro1150-jpg-1426770115-0_full

Zo langzamerhand is het goed garen spinnen
Bij al de moeite die ik deed voor mezelf
Al een jaar lang bezig met gezond leven

Het hoofd is rustiger, het humeur vrolijker
en ik voel me jaren jonger

De kledingmaten slinken, zo ook mijn buikvet
mijn flamoesje is weer zichtbaar als ik douche

De bloeddruk gezakt naar een gezonde waarde
staat me aan te grijnzen in het groen
Ben euforisch!

In december laat ik alles checken bij de huisarts
en ga praten over afbouwen medicatie
en hoe dat aan te pakken

En binnenin me zwelt het van trots!!!

Art: Liesbeth Rahder

Herfst

Geplaatst: november 3, 2015 in OBA, persoonlijk
Tags:, ,

IMG_1196
Als ik de griepprik wil halen schijnt het zonnetje.
Welkome verandering van al de mist die het Noorden al weken teistert.
In de gemeenschappelijke tuin word ik verrast door het kleurenspektakel
der gevallen bladeren.
Het is alsof de zon dubbel zijn best doet!
Straks als ik terug kom, even vastleggen.
Vandaag vleesvervangers aangeschaft, waren in de aanbieding
twee voor de prijs van 1, dus kocht ik 4 verschillende producten.
We zullen zien wat het wordt en hoe het me smaakt?!

Foto: Fenny

Krachtvoer

Geplaatst: oktober 18, 2015 in gedichten
Tags:,

van-gogh-3
Je bent als een flanellen huid
Die de mijne zacht en warm omhult
Je opent de gesloten deuren
En laat me zachtjes binnen
Als warme regen voed je me
En schenkt me inzicht naast demonen
Zodat ik steeds beter pas
In dit onbeholpen zijn dat leven heet
Ik de rusteloze, rust vindt
Mijn gelopen weg bestrooid met korrels zout
Die glinsterend hun spoor achterlaten
Je biedt je aan en dient me
Mijn woordenschat

Foto: Emmy Andriesse

Springende gedachten

Geplaatst: oktober 13, 2015 in gedichten
Tags:, ,

Carla
En dan op het einde van de reis
Je kleren af te werpen
Met alleen kwetsbare huid
Niets dan ontvankelijk
Te zijn als kinderen
Samen drommend voor een nieuw begin
Wachtend om opgenomen in het grote geheel
Met velen de eenheid vormen
Die hier niet mogelijk bleek
Wachtend bij de zee
Starend naar de horizon
Badend in het licht

Foto: Carla Kogelman

Nadat ik de voorstelling ‘300 el x 50 el x 30 el’ vorig jaar bezocht van FC Bergman en daar helemaal door opgeladen de Stadsschouwburg verliet, twijfelde ik geen moment bij het kopen van een prijzig kaartje voor deze voorstelling ‘Het land Nod’. Dat verwijst naar het land dat Kaïn invluchtte na de moord op zijn broer Abel.
Ook wel het land van de zwervers genoemd.

Maar liefst 9 trailers zou dit spektakel nodig hebben om het gigantische decor (een nagebouwde museumzaal) de Rubenszaal van het Antwerpse Koninklijke Museum van Schone Kunsten te vervoeren.
Vandaar dat dit grootse gebeuren werd opgevoerd in de Expohal van het MartiniPlaza. Er waren maar 300 zitplaatsen (een plastic tribune met bibberstoelen) per voorstelling beschikbaar. Dat gaat je dan ook in de portemonnaie raken.

Ik heb echt wel gelachen om de hilarische, slapstickachtige toestanden die zich afspeelden rond het grote schilderij ‘De Lanssteek’ van Rubens, die als laatste schilderij verwijderd diende te worden uit de zaal die gerenoveerd moest.
Er waren soms heel mooie beelden te bewonderen, voor mij vooral de scene waarin de hele vloer met dekens werd bedekt en er door bewegingen van de dansers een zee werd geschetst.

In recensies die ik las werden Pina Bausch genoemd, Jakob Ahlbom, Buster Keaton.
U weet, allemaal favorieten van mij als u mijn blog al langer volgt. Buster Keaton was zeker terug te vinden in deze voorstelling. Maar de namen Pina Bausch en Jakob Ahlbom vond ik gezocht en overdreven.
Het was allemaal te groots opgezet naar mijn idee, ik voelde me geen moment opgenomen in de voorstelling. Belemmerd door de TL-achtige belichting die er veelvuldig (gedempt maar enorm zichtbaar door de stalen constructie boven onze hoofden) gebruikt werd.
Er waren zeker mooie beelden en vertellingen, spectaculaire vondsten, grappige ontwikkelingen, harde explosies met grote gevolgen.

Maar de ziel, de vervoering, de ontroering, de poëzie heb ik niet kunnen ervaren, daarvoor was de setting te kil, te ver van me af om verbonden te kunnen zijn met mijn gevoel.

Slakkenplaag

Geplaatst: september 15, 2015 in kunst, persoonlijk
Tags:, ,

picasso-basquiat

Ik wil niet besmeurd door de slakken
Die hun vunzige draden trekken
Samenklonteren in anonimiteit
Hun snot opgestapeld
Veroorzaakt voorhoofdsholteontsteking
Ik wil niet besmeurd door de slakken
En strooi een hele ton zout
Op hun slijmerige zijn in leegte
Voze slakken

Art: Picasso-Basquiat

Het nieuwe theaterseizoen is weer begonnen, gisteren was ik bij de voorstelling van Jakob Ahlbom waar ik een groot fan van ben.
‘A Breathtaking nightmare on stage’, las ik over de voorstelling “Horror”.

Nu ben ik het kijken naar horror wel een beetje ontgroeit maar Ahlbom zijn stijl vind ik steeds verrassend en subliem. Hij geeft het mimespelen zoveel extra’s mee, de voorstellingen die ik van hem bezocht zijn altijd spectaculair!
De spelers zijn verbluffend goed en bewegen zich magistraal, ook nu mocht ik weer hoogstandjes van souplesse en vernuft aanschouwen.
Mijn buurman was voelbaar geschokt door de onverwachte geluiden en lichteffecten. Dit steekt allemaal zo fantastisch in elkaar en verloopt zo soepel dat je er totaal in mee gezogen wordt.

Ik heb verschillende knipoogjes naar films opgemerkt zoals: Rosemary’s baby, The Shining, The Exorcist en de Japanse film Ringu en dat handje Thing.
Het is een eerbetoon van Ahlbom aan dit genre en ook als je niet van horror houdt is het een een mooie voorstelling. Spanning met veel humor gebracht, schitterende speciale effecten!

De zaal was bezet met vooral jonge mensen, die vol vuur spraken over wat ze gezien hadden nadat de voorstelling was afgelopen en men de spelers drie keer terug applaudisseerde.

Het regende buiten maar dat deerde ons niet, dat heb je soms!