Archief voor de ‘Uncategorized’ Categorie

Who will take my dreams away?

Geplaatst: oktober 25, 2016 in Uncategorized

Zag een mooie film ‘La Fille Sur Le Pont’ daarin een nummer van Marianne Faithfull waarvan ik een liefhebber ben.

I can’t give you all my dreams
Nor the life I live.
You and I know what friendship means,
That’s all we got to give.

Who will take your dreams away
Takes your soul another day.
What can never be lost is gone,
They’ve stolen it away.

Please, don’t stand too close to me,
Can you hear my heart?
Take my warmth and lean on me
When we’re not apart.

Now our mission is complete
And our friends are here.
Evil things brought down by the light,
Life goes on until the end.

 

Advertenties

Rum pum pum pum

Geplaatst: oktober 17, 2016 in Uncategorized

 

IMG_1081

Hier stond ik gisteren aan het begin van de avond, nadat ik over het Trompbruggetje naar rechts de Winschoterkade opliep. Bij het kijken naar de drukte op de bootjes, dacht ik: “Ik ben nog nooit aan de overkant geweest en dat ga ik nu dus veranderen”!

IMG_1082

Kijk, daar begint de overkant. Daar moest ik voor over de brug aan het einde van de Steentilstraat naar het Damsterdiep. Bij de schattig gelegen huizen op deze foto ging ik naar rechts om van de andere kant de bootjes en hun opvarenden te bekijken. Hier aan het begin stond ’t Voormalig Poortje en als je er langsloopt staat er ook ‘recht voor het voormalig poortje’.

De straat ‘Voor ’t Voormalig Klein Poortje’ (van het Damsterdiep tot de Oosterkade) is genoemd naar het vroegere poortje in de toenmalige vestingwal dat leidde naar de weg langs het Winschoterdiep. Het poortje is in 1876 afgebroken. Je ziet, ik ben nu dus op de Oosterkade beland.

IMG_1083

Langs die huizenrij hierboven kom ik net vandaan en maakte ik bovenstaande foto’s. En kijk eens, een spannend beeld van een kunstenaar die er mag wezen! Was me nog nooit opgevallen, doorgaans fiets ik ook aan dit stukje Groningen voorbij.
Even kijken of ik er iets over kan vinden…
Het meer dan levensgrote beeld van Henk Visch is een figuur van brons. De man strekt zich naar voren uit en rust hierbij op zijn vingertoppen, wat de houding spanning geeft.
De beelden van Visch zijn niet eenvoudig te duiden. Ze hebben een poëtische schoonheid en nodigen uit tot eigen interpretaties. Zijn oeuvre kenmerkt zich vooral door raadselachtigheid, vaak nog eens versterkt door de titels, zoals ook in dit geval. Secret Life in a Public Body verwijst naar ‘een geheim leven’. Maar bedoelt Visch met het openbare lichaam zijn beeld of de plek waar het staat? En wat zijn die geheimen?

Het kunstwerk heeft eerst 5 jaar in de parkeergarage Westerhaven gestaan en nam daar precies de ruimte van een parkeerplek in. Het contrast met de glanzende voertuigen was opvallend. Sinds 31 maart 2009 staat het op het plein bij het Voormalig Klein Poortje aan de Oosterhaven.

IMG_1084

En een levendige boel op die bootjes, fietsen worden tevoorschijn getoverd en het hele gezin maakt een fietstochtje door ons mooie Groningen, ah Duitsers hoor ik. Op andere schepen is men verwikkelt in een onderhoudend gesprek en er wordt veel gelachen. Er zit ook iemand de boel vanuit zijn boot te observeren als je goed oplet, wel even klikken op de foto om hem te vergroten. Straks loop ik aan de andere kant van die flats terug naar de Oosterpoort.

IMG_1088

Een doorkijkje wat ik nog niet eerder gezien had alsof ik op vakantie ben.

IMG_1089

Een zeer bekende, oude, mooie huizenrij voor mij.

IMG_1092

En een terugkijkje vanaf de Oosterhavenbrug op de Europaweg die de route naar de ringweg is. In de verte ziet u het Trompbruggetje (waar ik vandaan kwam), het licht staat op rood maar dat zie je niet op de foto. Het kerktorentje is van de st. Jozefkerk.
En mijn wijde rokje klepperde en zwierde me terug naar huis.

Dancing Light

Geplaatst: februari 2, 2015 in Uncategorized

2312kun_araki
(Klik op afbeelding voor vergroting)

Onrust in mijn hoofd
Niet weten waar ik sta
Ik besluit na onrustige dromen
Pas op de plaats
Wat beweegt je
Of liever
Wat houdt je tegen?

En dat is veel
Dus neem ik de nodige rust
Stop even met publiceren
Kijk om me heen en naar binnen
Oh God wat veel verwaarlozing van mezelf
Het bij elkaar houden van ideeën
Die van mij en die van zoon
Nu gaat hij weer niet
Wil studie hier
Dobbert gigantisch heen en weer
Op en neer in mij

Ziet zelf totaal het geheel niet
En ik zonder rust kom niet tot compilatie
Dus…
Neem ik tijd
die
Ik nu heb als Ik wil
Kijk het aan
het gedoe en het getob
Doe opnieuw een duit in het zakje
Kijk opnieuw, beweeg opnieuw
Begin opnieuw
Haal diep adem

Elke week verse bloemen in
een opgeruimde kamer
Ik pak het geconstrueerd aan
Alle huishoudellende in blokjes
te behappen
De persoonlijke shit in een emmer
Geleegd in een droom
Die ik raadpleeg in de ochtend
bij het ontwaken
En meer
Veel meer
Zoveel meer

Er is weer lucht!

Art: Nobuyoshi Araki
19 December – 11 Maart 2015 Foam
Fotografiemuseum Amsterdam

Eentje voor het weekend

Geplaatst: december 12, 2014 in persoonlijk, Uncategorized
Tags:, ,

Hier dansten we op
vroeg in de morgen met
naakte lijven
warm van het lepeltje in lepeltje
liggen
we bespraken de plannen
voor de dag die komen zou
altijd opwindend en vol
de uren dat we speelgoedzaken
bezochten
voor opwindbeesten
en ons vrolijk maakten
over hun geluidjes en bewegingen
als zo’n ding dan afliep
in je tas en we schaterend
de winkel verlieten
en bromtollen op een rij plaatsten
die samen pompend lieten zingen
zo goed wij samen
ik mis je zo vriendje!

Muziek voor het weekend

Geplaatst: november 21, 2014 in Uncategorized

Sgite mag niet!

Geplaatst: november 3, 2014 in Uncategorized
Tags:,

Sofie_Theo van Gogh_n

Wie kan ik blij maken met…

Geplaatst: oktober 28, 2014 in Uncategorized

atlas_webHeb voor zoon de Bosatlas “Nederland van boven” voor de Kerstdagen besteld, er zat echter een beschadiging op het achterkaft waar ik over terug gemaild heb aan de VPRO. Kreeg direct een nieuw exemplaar toegestuurd en op mijn vraag waar ik het beschadigde exemplaar heen mocht sturen? Het antwoord dat ik dat ook mocht houden. Nu kan ik er iemand een plezier mee doen, wie?

p.s. Bij meerdere belangstellenden volgt er een loting 🙂

Impressie

Geplaatst: september 1, 2014 in Uncategorized
Tags:, ,

noorderzon_avond-1071

En dan nu nog om het geheel af te sluiten een hele mooie impressie van het  gebeuren Noorderzon op deze mooie website van Baudewijn Neumann. De lichtjes op het water (volgens mij jerrycans) kun je hier ook zien, foto nr.5 deze kon je laten reageren en van kleur veranderen, onafgebroken zag je ze onafhankelijk van elkaar van kleur verschieten. Een bonte, sprookjesachtige vertoning gemaakt en ontsproten aan de geest van de mensen van Werc en Maf.

 

http://www.baudewijn.nl/wordpress/

10649509_765197863518563_1589239918556279332_n

In de Stadsschouwburg gaat vanavond 27-08-2014 in het kader van Noorderzon de voorstelling The Record in première. Bijzonder aspect is dat de spelers elkaar nog nooit eerder hebben gezien.  45 vrijwilligers verzorgen de voorstelling van een uur. Ze hebben allemaal los van elkaar geoefend en pas tijdens de première op het toneel zien ze wat voor voorstelling ze gaan uitvoeren.
De voorstelling is gemaakt door de Amerikaanse theatermakers The 600 Highwaymen. Ik ben er bij en doe verslag.

Bij binnenkomst bemerk ik niet met het gebruikelijke theaterpubliek te maken te hebben, de mensen lopen regelrecht de omringende balkon-ruimtes in en niet de zaal.  Waarvoor je de bocht naar rechts  of links dient te nemen. De deuren gaan gelukkig op tijd open en we kunnen voor het gebeuren rustig plaats nemen.

En uitgerekend jij moet naast me komen zitten, je werd af en toe ingezet op mijn school als een kind autistisch bleek, je loopt naast je schoenen van verwaandheid en ziet me niet als je je boodschappen haalt bij de Aldi. Maar ik groet je en doe of mijn neus bloed.
‘Goh ik zag je niet’ zeg je.

Na enige tijd loopt er een jongen het podium op en steekt schuin over, als hij weer is verdwenen begint een grapjas te klappen. De zaal zit vol familieleden en kennissen en dat stemt me vrolijk, ook zijn er opvallend veel kinderen.
Op een cello omlijst een man het geheel en naast hem zit iemand achter een computer die ook geluid verzorgt. In het begin doen er voor een tijdje maar 10 mensen mee, het zal toch niet??
Maar daar komt nummer 11!

Het geluid van de cello is het bewerken van een enkele snaar plong plong! Uit de boxen komt een geluid alsof een langspeelplaat is afgelopen en de arm niet opgetild. Er piept en knerpt iets en het verstoort mijn rust. Kom op man, bespeel je cello voluit met je strijkstok maar daarvoor is het nog te vroeg.

Ik kijk naar de mensen die het podium bevolken, jong en oud, dik en dun, zwart en blank, hele gewone mensen, als jij en ik.

Ik laat het gebeuren, weet mezelf ontvankelijk als mens/theatergek en raak gedurende de voorstelling ontroert. Hier ontmoeten we elkaar, zien onszelf, geven ons aan elkaar over en steunen elkaar. Dit willen de bedenkers ons laten voelen, laten zien denk ik. En voel tranen prikken als een meisje haar hoofd in de handen van haar buurman legt. De kwetsbaarheid van dit alles, de totale overgave aan elkaar, aan ons. Prachtig!
Dan weer is de houding strijdbaar en krachtig en de muziek zwelt aan. Deze mensen voeren iets uit dat ze daar voor het eerst staan te doen, dit is de Nederlandse première, nog een paar dagen volgen maar vanavond is de eerste keer en ik was erbij en zal dit niet snel vergeten!

Met het applaus sta jij bewegingloos en verveeld naast me. Vond je het niets?  “Mwoa… met sommigen had ik wel iets”.
Maar je kunt je handen niet op elkaar krijgen en laat me dat nou niets verbazen.
Ik besluit wat te gaan drinken en te praten over wat ik gezien heb met mensen die me zien staan en dat doe ik.

htttp://vimeo.com/79879775

Foto: Corné Sparidaens
Voorpagina Dagblad van het Noorden