Post Tagged ‘Geumhyung Jeong’

G J

Bij binnenkomst zit links op het toneel Geumhyung Jeong (uit Korea) achter een tafeltje voor haar computer. In een zwart meisjesachtig jurkje tot boven haar knieën, dat haar de uitstraling geeft van een zestienjarige en daaronder helblauwe sportschoenen. Op het toneel liggen een oranje beschermhelm voor werklieden en daaronder een mini graafmachine. Over de breedte van het toneel zien we een projectiescherm met korenblauwe doeken, (wat onmiddellijk een beeld bij me oproept van een werk van Mary Sibande).
Onder al die doeken die een zee worden, ontwaar ik een lijf dat op haar zij ligt met de rug naar ons toe, zij rolt naar ons terug en op haar borst drijft een oud zeeschip met volle zeilen uit de tijd van de VOC. Haar lichaam kronkelt, het schip lijkt in zware storm.

Vervolgens wordt het tweede plaatje op het scherm aangeklikt en zien wij een volgend filmpje van het verhaal, haar stem leest monotoon het verhaal van een jonge vrouw, die op haar 27 besluit hermafrodiet te worden, vanaf die tijd bedrijft ze geen seks meer met mensen. Ze splijt zichzelf in tweeën en creëert een sekspartner, in het volgende plaatje komt een zwart wezen blubberend op ons afgekronkeld, op zijn hoofd een wit masker dat op een been bevestigd blijkt als de nek.
Het lijf zit verpakt in een zwarte tricotachtige stof dat alle kanten opbuigt als een spinachtig wezen.

Kunt u mij nog volgen? Intussen krullen mijn mondhoeken naar boven in een glimlach. Zij wordt verliefd op een graafmachine! Ik ga u niet het hele verhaal over het moeizaam verkregen bevredigende seksuele leven van deze kunstenares vertellen maar haar verhaal heeft me opgemonterd.
Het was origineel, gedurfd, creatief en humoristisch maar had hier en daar wel wat korter gekund. Zelf gaf ze geen krimp achter haar toetsenbord of bij het ontvangen van het applaus, een oosterse, afstandelijke schone.

Advertenties