Post Tagged ‘Groningen’

Nadat ik de voorstelling ‘300 el x 50 el x 30 el’ vorig jaar bezocht van FC Bergman en daar helemaal door opgeladen de Stadsschouwburg verliet, twijfelde ik geen moment bij het kopen van een prijzig kaartje voor deze voorstelling ‘Het land Nod’. Dat verwijst naar het land dat Kaïn invluchtte na de moord op zijn broer Abel.
Ook wel het land van de zwervers genoemd.

Maar liefst 9 trailers zou dit spektakel nodig hebben om het gigantische decor (een nagebouwde museumzaal) de Rubenszaal van het Antwerpse Koninklijke Museum van Schone Kunsten te vervoeren.
Vandaar dat dit grootse gebeuren werd opgevoerd in de Expohal van het MartiniPlaza. Er waren maar 300 zitplaatsen (een plastic tribune met bibberstoelen) per voorstelling beschikbaar. Dat gaat je dan ook in de portemonnaie raken.

Ik heb echt wel gelachen om de hilarische, slapstickachtige toestanden die zich afspeelden rond het grote schilderij ‘De Lanssteek’ van Rubens, die als laatste schilderij verwijderd diende te worden uit de zaal die gerenoveerd moest.
Er waren soms heel mooie beelden te bewonderen, voor mij vooral de scene waarin de hele vloer met dekens werd bedekt en er door bewegingen van de dansers een zee werd geschetst.

In recensies die ik las werden Pina Bausch genoemd, Jakob Ahlbom, Buster Keaton.
U weet, allemaal favorieten van mij als u mijn blog al langer volgt. Buster Keaton was zeker terug te vinden in deze voorstelling. Maar de namen Pina Bausch en Jakob Ahlbom vond ik gezocht en overdreven.
Het was allemaal te groots opgezet naar mijn idee, ik voelde me geen moment opgenomen in de voorstelling. Belemmerd door de TL-achtige belichting die er veelvuldig (gedempt maar enorm zichtbaar door de stalen constructie boven onze hoofden) gebruikt werd.
Er waren zeker mooie beelden en vertellingen, spectaculaire vondsten, grappige ontwikkelingen, harde explosies met grote gevolgen.

Maar de ziel, de vervoering, de ontroering, de poëzie heb ik niet kunnen ervaren, daarvoor was de setting te kil, te ver van me af om verbonden te kunnen zijn met mijn gevoel.

Advertenties

IMG_1163Dit is de Poelestraat, het stapgebied, hier heb ik heel wat voetstappen gezet.
IMG_1164Altijd druk, mensen zitten graag dicht op elkaar. Hier naar links was vroeger een steegje naar Baboen (kunstenaarssociëteit)  waar ik erg veel plezier heb gehad ‘when I was yong’, het verhoogde terras in het midden was er toen nog niet, de steeg en Baboen zijn er al heel lang niet meer.
IMG_1165De Peperstraat, wat ik daar niet allemaal heb mee gemaakt! Toen lagen er nog kinderkopjes en ik droeg hoge hakken. Dat lelijke rode gebouw aan het eind was er toen nog niet. En opnieuw het torenspitsje van de
st. Jozefkerk, dat was me toen nooit opgevallen. Er waren heel veel tenten die ik toentertijd bezocht, als ik er aan denk komt er automatisch een lach op mijn gezicht, het was een geweldig mooie tijd!
IMG_1166Kom we lopen verder, niet te lang stil staan bij het verleden.
IMG_1167De volgende zijstraat van de Poelestraat, die neem ik ook vaak op weg naar huis maar nu lopen we even door want ik heb dorst.
We gaan naar het Schuitendiep even zitten rondkijken en een drankje.
IMG_1169Deze route neem ik straks richting huis aan de linkerkant. Ik sta nu op de brug en aan de overkant bevindt zich het terras waar we gaan uitrusten.
IMG_1170
IMG_1171Hier blijf ik voorlopig even, je kunt hier ook lekker eten, see you!

IMG_1153Dit stukje heet: Tussen de twee markten.
IMG_1155Bij de ijssalon raad ik u aan een ijsje te halen, heerlijk!
IMG_1158Door de Groningers wordt dit café ‘De Zusjes’ genoemd. Door haar hoge plafonds met spectaculaire kroonluchters en de traditionele vleugel is de Drie Gezusters hét grand café van Groningen. In de Drie Gezusters kunt u gezellig lunchen, dineren of van een drankje genieten. Hier woonde een paar eeuwen geleden de invloedrijk familie Gelkinge. Vandaar dat de straat naast De Zusjes de naam ‘Gelkingestraat’ draagt. Die bereed ik elke dag op mijn fiets op mijn weg naar huis na mijn werk, altijd achtervolgt door rijen bussen.

IMG_1159De straat die u tussen de boom en het Grand Theatre ziet gaan we de volgende keer in.
IMG_1156En de Martinitoren.
IMG_1157Met het nieuwe Vindicat gebouw,daarvoor hadden ze de Oostwand niet hoeven slopen wat mij betreft, lelijk! Het gebouw op de voorgrond is tijdelijke vervanging van het VVV dat ook gesloopt is, er wordt dankbaar gebruik gemaakt van de trappen. Ik vind het fantastisch gedaan met die knipoog naar het Groninger museum door hetzelfde motief voor de steentjes te gebruiken.
IMG_1160En hier hebben we de hijskranen in beeld, ik heb het ook vaak vanaf de andere kant bekeken, toen ze druk bezig waren met de sloop. Nu ligt de boel stil omdat men bang is dat het gebouw (Het Forum) niet aardbevingbestendig (en het rommelt bij ons regelmatig in de grond hé) zal zijn. Dat gaat meer geld kosten en wie betaalt dat?

IMG_1161We sluiten af met het Grand Theatre dat ook zijn deuren moest sluiten omdat de subsidie werd stop gezet. Nu wordt het door de Stadsschouwburg en de Oosterpoort ingelijfd. Ik ben toch bang dat het ons mooie en speciale voorstellingen gaat kosten!
Tot een volgende keer.

IMG_1148Vanaf de Vismarkt kom je op het stukje dat het Koude Gat wordt genoemd. Vaak hoor je bij stadsrondleidingen dat de naam een verbastering is van het Franse wachthuis „Corps de Garde” = Kolle Gat. Dit is voor deze plek niet juist. De naam Koude Gat bestond al eeuwen vóór de Franse tijd. De straat die nu Tussen beide Markten heet, heette toen Kleine Koude Gat, het tegenwoordige Koude Gat was toen het Grote Koude Gat. Het is niet de naam van het poortje, maar van het hele straatje tussen Vismarkt en Herestraat. Helaas heet het nu voor de huisnummering allemaal Vismarkt. Dat het Koud is komt doordat het er bij wind inderdaad koud kan zijn. Gat is een variatie op het duitse Gasse, wat straatje of steeg betekent. Onder het poortje door betreed je de winkelstraat de Herestraat maar daar heb ik niets te zoeken. Het glimmende rood boven de poort vind ik lelijk. (Met dank aan Wiki)
Let op het trappetje daar lopen we langs het volgende steegje in.
IMG_1149Dit is het Tingtangstraatje
Het huis dat u ziet is een rijksmonument. Winkelhuis in classicistische bouwstijl in verlengde van het Koude Gat.
Hier rechts viel een 20 jarige student die z’n evenwicht kwijtraakte uit het zolderraam, het was eind juli 5 jaar geleden, vandaar de bloemen aan de rechtermuur met zijn naam Niels.
IMG_1150Het nieuw opgetrokken gedeelte, dat ik trouwens bijzonder geslaagd vind. Midden in de stad tegen het oude stadhuis (met die rij bloemen langs de zijgevel) en het oude goudkantoor, onderste foto.
IMG_1151

De buitenkant van het Waagstraatcomplex ontworpen door de Italiaanse architect Adolfo Natalini..
IMG_1152De Waagstraat. Met fantastische winkels en grote terrassen.
IMG_1154Het Waagplein met het oude geldkantoor, niks benepen grootsteeds en gedurfd is gewoon schitterend!
Tot een volgende keer, hier neem ik afscheid.

De Vismarkt

Geplaatst: augustus 11, 2015 in muziek, OBA, persoonlijk
Tags:, , ,

IMG_1193Goed, we zijn door de Folkingestraat en beland op de Vismarkt. Deze foto nam ik vanaf het bordes van de Korenbeurs, u ziet de andere zijde van de Folkingestraat. We zijn nu hoek A-kerkhof en de Vismarkt.
De heren op de piano speelden boogie woogie voor De Beurs toen ik de straat uit kwam lopen en nu (op het moment van de foto) hoor ik: “Hit the road Jack”.
IMG_1144
IMG_1143En links naast de Korenbeurs het A-kerkhof met op de achtergrond de
A-kerk.
IMG_1145Begin van een maandagavond, gezellig buiten eten nu het kan.

IMG_1146De Vismarkt leeg met in de verte de Martinitoren.
IMG_1191Zie je die hijskranen, daar kom ik nog op terug.
IMG_1192En als er markt is. (Op dinsdag, vrijdag en zaterdag).
IMG_1096En dit is mijn viskraam op Vismarkt, voor het weekend twee scholletjes gekocht, helemaal schoon gemaakt en supervers!
IMG_1147Het gaat al schemeren dus moet ik snel verder voor de rest, die volgt…

Als je uit het museum komt, volg je de straat rechtdoor en beland je uiteindelijk in de Folkingestraat. Dat is waar ik de vorige keer eindigde met de links afbuigende fietster die hier inreed. Het begint gelijk (cultuur en daaraan verbonden kunst en geschiedenis). Gisteren moest ik naar de markt en heb ik nog even foto’s gemaakt die ik miste. Zoals een totaalbeeld van de Synagoge die ik nu vanaf het Zuiderdiep heb geschoten. Ik moest wel 10 minuten geduld hebben door verkeer en groepen mensen, die mij in de weg stonden bij het te nemen plaatje. Voor het monument Portaal zat een vrouw kaarten te verkopen als dakloze, vond ik eigenlijk wel wat hebben met zo’n deur die nergens heen leidt.IMG_1131Het begin van de Folkingestraat vanaf het Zuiderdiep met rechts de synagoge.
De Folkingestraat was in het verleden het centrum van een levendige joodse cultuur. De synagoge aan het einde van de straat getuigt daar nog van. Maar zoals overal liet de Tweede Wereldoorlog een grote leegte na in de joodse gemeenschap van Groningen. Lange tijd was er weinig aandacht voor deze tragische geschiedenis. Dit veranderde door het project ‘Groningen beter’ waarbij Groningen een grote opknapbeurt kreeg begin 90e jaren toen ik hier net woonde.
IMG_1183
IMG_1134De Synagoge. De Folkingestraat is erg smal met weinig ruimte om zo’n gebouw te fotograferen.
IMG_1135
IMG_1132Boven de deur staat ‘Gezegend is hij wie hier binnengaat’.

Omdat geen enkel gedenkteken herinnerde aan het wegvoeren van de joodse inwoners tijdens de Tweede Wereldoorlog schreef de gemeente een kunstopdracht uit. Er werden vijf kunstenaars geselecteerd.
Beetje laat…. maar goed dat het alsnog gedaan is.
IMG_1130Portaal door Gert Sennema
In een blinde muur een deur met daarvoor een hardstenen opstapje. Op zich niets bijzonders. De deur mist echter een deurklink, een mogelijkheid om geopend te worden.

Achter deze gesloten deur ligt de geschiedenis van de Folkingestraat verborgen. Een geschiedenis die niet meer naverteld kan worden omdat de mensen die er eens leefden, tijdens de Tweede Wereldoorlog weggevoerd zijn.

Het lijkt alsof de deur van massief hout is gemaakt maar bij nadere beschouwing blijkt hij van brons. Sennema bewerkte het met patina waardoor de structuur en de kleur van hout opgeroepen worden.

IMG_1184
IMG_1137
IMG_1185Galgal hamazalot door Joseph Semah
Het werk van Joseph Semah neemt een vrij onopvallende plaats in het straatbeeld in. Semah realiseerde namelijk in het midden van het plaveisel van de Folkingestraat een maancyclus: elf bronzen maanvormen, van volle maan tot nieuwe maan. Wanneer alle vormen samengevoegd zouden worden, ontstaat er een oog. De volle maan fungeert daarbij als pupil.

Het woord maan betekent in het Hebreeuws oog en is bovendien verbonden aan het getal elf omdat in het Hebreeuws getallen aan woorden zijn gekoppeld. Voor Semah vormt de maancyclus een metafoor voor de levenscyclus en de cycli waaruit geschiedenis en toekomst zijn opgebouwd.

Na verloop van tijd zal het patina van de bronzen manen door de voetgangers en fietsers geleidelijk gaan slijten. Hierdoor wordt de glans van het materiaal langzaam onthuld.
IMG_1188
IMG_1190In oorspronkelijk 3 portieken hangen bewerkte foto’s uit begin 19e eeuw van Allie van Altena. Hij heeft de levendige straatcultuur van toen over willen brengen, in het archief vond hij foto’s uit die tijd met daarop o.a. een straatfeest met een versierde Folkingestraat. Nog treffender de vader die wandelt met zijn kinderen.
Denkend aan het lot van deze mensen krijgen de foto’s een heel andere lading dan de feestelijke en gemoedelijke sfeer die je er op uitgebeeld ziet.
Het hangt op geëmailleerde borden net als naambordjes uit die tijd, 1 is er met een verhuizing verloren gegaan, ongelooflijk. Op nr.10 en 20 vindt u de twee foto’s bedrukt met gekleurde noppen om ze naar deze tijd te halen heb ik begrepen.

IMG_1186Het voorgesneden paradepaard door Marijke Gémessy
In het pand op nummer 23 huisde voor de Tweede Wereldoorlog een paardenslager. Door dit gegeven heeft Marijke Gémessy zich laten inspireren. Deze slager was een van de vele joodse winkeliers die hebben bijgedragen aan de bloei van de Folkingestraat. Op gezette tijden werden de paarden aangevoerd en de gang naar het slachthuis ingedreven. De herinnering aan dit deel van het verleden wordt nu instandgehouden door het keramisch reliëf ‘Het voorgesneden paradepaard’.

Op het reliëf is in zijaanzicht, op ware grootte, een achterhand van een paard te zien. Ingeklemd tussen twee muren zien we het nog net de slagerij inlopen, vlak voordat het geslacht zal worden. De ontleding – biefstukje en haas – is al zichtbaar gemaakt. Zelfs een keurmerk ontbreekt niet. Achter het paard zijn authentieke slagerijtegels te zien, alleen in de kleur heeft de kunstenares een wijziging aangebracht. Door het spiegelende effect lijkt de ruimte groter. Door het paard op een sokkel te plaatsen wordt het werk behalve een hommage aan de toenmalige winkelier ook een eerbetoon aan het geslachte paard.

06 beeldenwandeling

Ook Hier door Peter de Kan
‘Ook Hier’ is een bijzonder kunstwerk. Uit de gevel liet De Kan het woord ‘(Weggehaald)’ frezen. Hij wil hiermee het gemis en de leegte benadrukken in de joodse en Groninger gemeenschap na de Tweede Wereldoorlog. Door het woord tussen haakjes te zetten, wordt het niet aanwezig zijn nog eens extra geaccentueerd. De Kan wilde laten zien “dat verdwenen is, zonder terug te plaatsen wat verdwenen is”.
Ook de onopvallende plek van het kunstwerk heeft een speciale reden. Volgens de kunstenaar is het een onderwerp dat al niet meer bij iedereen leeft, het is verdwenen naar de marge van de aandacht. Vandaar dat hij zijn kunstwerk geplaatst heeft in de zijlijn, buiten het directe blikveld.

Laatste foto heb ik van het internet geplukt, de zon scheen pal in mijn gezicht dus door mij niet vast te leggen.

Met dank aan de bronnen ‘Verbeeld verleden’, Folkingestraat, Wikipedia.

Trek je wandelschoenen maar weer aan
IMG_1097Dit is ook een mooi stukje van de Oosterpoort, oude schippershuisjes in mooie authentieke straatjes.

IMG_1098
IMG_1100Het is de Sophiastraat waar ik wel gelogeerd heb in vroegere tijden.

IMG_1101In dat witte huis woonde R. een vriend van me, hij is niet meer. Hij had een prachtige oase achter zijn huis geschapen waar hij erg trots op was.
Dit is de Kleine Sophiastraat.

IMG_1103Kleine Brandenburgerstraat

IMG_1104De andere zijde.

IMG_1105De Brandenburgerstraat, met heel veel fietsen Groningen studentenstad.

IMG_1107Nu sta ik boven op het Herewegviaduct, links ziet u waar ik vandaan kwam….en rechts?
IMG_1106De Scholtenskoepel
IMG_1108Het Herewegviaduct ligt braak en wordt flink onder handen genomen
IMG_1109Deze oude huizenrij aan het viaduct mogen ze ook wel eens onder handen nemen, zo zonde!
IMG_1110Kun je nagaan het staat er al een hele tijd, zuinig op zijn maar ik vrees het ergste.
IMG_1111En Blote Bet of Stedenmaagd op de Herebrug, een bronzen beeld van Wladimir de Vries, wat eigenlijk Landbouw en veeteelt heet.
IMG_1078En deze van een affiche van Song Dong te zien op het bruggetje van het Groninger Museum en waar dit blog haar titel aan te danken heeft. Ik sta er helemaal achter (de titel) en ga zijn werk nog zien.
IMG_1112Een stukje Radesingel
IMG_1113Met zijn mooie huizen
IMG_1116Hier de Oosterweg die ik elke dag nam naar mijn werk vlak onder de Martinitoren die u in de verte ziet, rechts de st. Jozefkerk die u als torenspitsje in de verte op mijn vorige blog zag.

IMG_1117Ik sta op de Oosterbrug en kijk naar het Trompbruggetje, daar begint en eindigt mijn wandeling. Rechts kunt u niet zien het cultuurcentrum Oosterpoort. Met andere woorden: “Ik ben weer thuis”!
Op de onderzijde van het brugdek is, door kunstenaar Peter de Kan, een klankgedicht aangebracht van de Groningse kunstenaar Hendrik Nicolaas Werkman, getiteld: Gestadige beweging. Als de brug opengaat bewegen de letters langzaam tot ze, bij de totale opening van de brug stil hangen. De verkeersdeelnemers die aan de kant van de Verlengde Oosterstraat staan, kunnen het gedicht dan lezen terwijl zij wachten tot de brug weer gesloten is. Het kunstwerk van Peter de Kan maakt deel uit van een groter project waarbij de gemeente Groningen beeldende kunst onder bruggen heeft laten aanbrengen. In het geval van de Oosterbrug is gekozen voor Werkman, omdat de verkeersdeelnemers even daarvoor het Werkmanmonument aan de Heresingel voorbijgereden of gewandeld zijn.

3919

IMG_1081

Hier stond ik gisteren aan het begin van de avond, nadat ik over het Trompbruggetje naar rechts de Winschoterkade opliep. Bij het kijken naar de drukte op de bootjes, dacht ik: “Ik ben nog nooit aan de overkant geweest en dat ga ik nu dus veranderen”!

IMG_1082

Kijk, daar begint de overkant. Daar moest ik voor over de brug aan het einde van de Steentilstraat naar het Damsterdiep. Bij de schattig gelegen huizen op deze foto ging ik naar rechts om van de andere kant de bootjes en hun opvarenden te bekijken. Hier aan het begin stond ’t Voormalig Poortje en als je er langsloopt staat er ook ‘recht voor het voormalig poortje’.

De straat ‘Voor ’t Voormalig Klein Poortje’ (van het Damsterdiep tot de Oosterkade) is genoemd naar het vroegere poortje in de toenmalige vestingwal dat leidde naar de weg langs het Winschoterdiep. Het poortje is in 1876 afgebroken. Je ziet, ik ben nu dus op de Oosterkade beland.

IMG_1083

Langs die huizenrij hierboven kom ik net vandaan en maakte ik bovenstaande foto’s. En kijk eens, een spannend beeld van een kunstenaar die er mag wezen! Was me nog nooit opgevallen, doorgaans fiets ik ook aan dit stukje Groningen voorbij.
Even kijken of ik er iets over kan vinden…
Het meer dan levensgrote beeld van Henk Visch is een figuur van brons. De man strekt zich naar voren uit en rust hierbij op zijn vingertoppen, wat de houding spanning geeft.
De beelden van Visch zijn niet eenvoudig te duiden. Ze hebben een poëtische schoonheid en nodigen uit tot eigen interpretaties. Zijn oeuvre kenmerkt zich vooral door raadselachtigheid, vaak nog eens versterkt door de titels, zoals ook in dit geval. Secret Life in a Public Body verwijst naar ‘een geheim leven’. Maar bedoelt Visch met het openbare lichaam zijn beeld of de plek waar het staat? En wat zijn die geheimen?

Het kunstwerk heeft eerst 5 jaar in de parkeergarage Westerhaven gestaan en nam daar precies de ruimte van een parkeerplek in. Het contrast met de glanzende voertuigen was opvallend. Sinds 31 maart 2009 staat het op het plein bij het Voormalig Klein Poortje aan de Oosterhaven.

IMG_1084

En een levendige boel op die bootjes, fietsen worden tevoorschijn getoverd en het hele gezin maakt een fietstochtje door ons mooie Groningen, ah Duitsers hoor ik. Op andere schepen is men verwikkelt in een onderhoudend gesprek en er wordt veel gelachen. Er zit ook iemand de boel vanuit zijn boot te observeren als je goed oplet, wel even klikken op de foto om hem te vergroten. Straks loop ik aan de andere kant van die flats terug naar de Oosterpoort.

IMG_1088

Een doorkijkje wat ik nog niet eerder gezien had alsof ik op vakantie ben.

IMG_1089

Een zeer bekende, oude, mooie huizenrij voor mij.

IMG_1092

En een terugkijkje vanaf de Oosterhavenbrug op de Europaweg die de route naar de ringweg is. In de verte ziet u het Trompbruggetje (waar ik vandaan kwam), het licht staat op rood maar dat zie je niet op de foto. Het kerktorentje is van de st. Jozefkerk.
En mijn wijde rokje klepperde en zwierde me terug naar huis.

Dan zit ik hier

Nog ien keer

Geplaatst: oktober 11, 2014 in gedichten
Tags:, , ,

Perenboom in bloei

Nog ien keer

Neem mij nog ien keer bij de haand,
as ik je noam niet meer zal weten
en ok mien eigen ben vergeten
en douwel met mij deur het olde laand.

Oons moe hangt net de wasse an de lien,
de rooie stienpeer stiet in volle blui
van scheuveln woj jao nooit ies mui,
de Lanz stiet stampend veur de dörsmesien.

Een kathedraal boven de lemen deel,
in’t stro een koor van kinderstemmen.
Langzaoman wordt hiel mien wereld heel.

Laat mij dan as eerappelrangen vergaon,
liggen as een wenakker in november.
Maor nuum mien naom, o nuum mien naom.

Gedicht: Anne Doornbos
Uit: De mooiste Drentse gedichten
Foto: internet, maker niet vermeld