Post Tagged ‘Ophelia Tent’

Berlin
Wellicht zijn alle draken…

(…in ons leven uiteindelijk prinsessen die er slechts naar haken, ons eenmaal dapper en schoon te zien ontwaken).

Gisteravond stond ik te wachten met 29 andere mensen tot ik de Ophelia Tent in het Noorderplantsoen in mocht. Bij binnenkomst stonden wij aan de buitenkant van een ovaalvormige werkruimte die geheel doorliep. Deze werd door een vrijwilliger  aan twee kanten open geklapt, zodat wij binnen konden treden om plaats te nemen achter beeldschermen op genummerde stoelen. Alles was in licht hout uitgevoerd, de nummers van de stoelen waren smaakvol uitgesneden en de tafels waren aan de randen met een donkerder houtsoort omlijst. Boven ons hoofd was er rondom een rode luifel over de tafels gespannen, wat de intimiteit van het geheel nog vergrootte. Het was sfeervol uitgelicht en bij ieder videoscherm hing een geluidssysteem en een lamp. De vorm van het scherm was als een tv-beeldscherm op zijn kant, waardoor je optimaal het gevoel kreeg echt tegenover iemand te zitten.

Brecht Ghyselinck was de eerste persoon waarmee ik kennis maakte. Een Belgisch ventje die scout bleek te zijn. Hij droeg zijn uniform en vertelde over een avontuur op kamp, waarbij ze graffiti hadden moeten verwijderen. Na zijn verhaal verteld hij mij dat er een brief voor mij onder de tafel verborgen zit, waarop mijn volgende nummer van de tafel staat waaraan ik nu plaats dien te nemen. “Ik geloof dat het nummer 21 is”: zegt hij, wat klopt! Met mij verhuizen alle aanwezige bezoekers van plaats, het is het meest interactieve moment tussen de aanwezigen.
Mijn volgende personage is een Rus, Igor Belousov die begint te vertellen gezeten voor een bruin fluwelig bloemetjesbehang, met een koperen kandelaar met rode kaars aan de muur. Hij heeft een buur gevraagd 20 woorden op te noemen in willekeurige volgorde die hij dan zal memoriseren. Dit hoor je de buur doen in het Frans en Igor herhaalt dit. Hij vertelt journalist geweest te zijn. Op een dag roept zijn redactiechef hem bij zich, omdat hij nooit notities maakt. Hij verwijt hem nonchalance, dit begrijpt Igor niet en hij herhaalt woord voor woord de gehele briefing van die ochtend. Zijn baas is sprakeloos! Sinds zijn 6e wordt zijn geheugen door een professor onderzocht.
Ineens klinkt er luidkeels een geroep naar Geert door de ruimte, alle protagonisten draaien hun hoofd naar de kant waar het geroep vandaan komt. Het is Brecht die ik hiervoor ontmoet heb. Na even aangegeven te hebben hierdoor gestoord te zijn gaat mijn figuur verder met zijn verhaal.
Hierna maak ik nog kennis met 3 andere personages, een vrouw uit Denemarken die een pet over haar ogen draagt omdat ik haar niet in de ogen mag kijken, voor eventuele herkenning. Ze is opgeleid in het leger tot sniper. Ik maak kennis met een Spaanse dwerg-toreador en een Duitser die me leert hoe ik de meest geschikte partner kan vinden op basis van een wiskundig principe.  Soms even afgeleid omdat Carmen gezongen wordt door een dame op een ander scherm en mijn personage hier nog een riedel aan toevoegt.

Het idee en de setting zijn geweldig maar van de verhalen had ik met toch wat meer voorgesteld. Ook vraag ik me af of het echt gebeurde verhalen zijn, daar heb ik zo mijn twijfels over. Een verhaal was me namelijk al eens eerder ter oren gekomen. Af en toe was er een moment dat alle verhalen op elkaar waren afgestemd, dan was er even sprake van dramaturgie. Al keken we allemaal naar een andere monitor en persoon. Naar mijn idee was er meer uit te halen geweest, hadden de verhalen meer meeslepend, spannend, humorvol en meer verbindend kunnen zijn. Het was al met al wat magertjes voor wat de makers in handen hadden!

Na afloop krijgen we een enveloppe met een kaart waarop alle personages die meespeelden staan afgebeeld en de mogelijkheid al de verhalen te beluisteren en bekijken met een persoonlijke code  op de website, leuk!

maker foto niet kunnen achterhalen

Advertenties